تصور کنید: من با این دماغ پت و پهن، یکدفعه با دماغ کوچولوی عروسکی نوک بالا، در تلویزیون طاهر بشم و از خاطرات دفاع مقدس براتون تعریف کنم!
واقعاً جه حالی بهتون دست میده؟! من که عقم میگیره و سریع میزنم شبکه مستند که حیات وحش ببینم
فکرش را بکنید: من که با این اخلاق گندم نتونستم الگو بشم حالا یهویی هوس کنم «مدل» بشم و عمل زیبایی کنم پیکرم رو بتراشم و بشم کمر باریک
هذیان گویی های نیمه شب، تنها در بیمارستان!
چیزی نیست، از یادگاری های جنگ نیست، از پرخوری و مفت خوری دنیاست!
همه اون چیزهای جیزی که تا امروز فکر می کردم به خاطر دو روز جبهه و دو تا ترکش عدسی حقم است و نوش جان کردم، شدند دیابت و فشار خون و خون ریزی های بی دلیل به امید خدا و با دعای شما بهتر میشم
اینها اصلاً مهم نیست، اینکه حق الناس بر گردنم نباشد، مال کسی را غصب نکرده باشم
به کسی زور نگفته و به ناحق جایگاهش را تصاحب نکرده باشم
شرمنده پدر و مادر همرزمان شهیدم و جانبازان نشم و عاقبت بخیر بشم، خیلی مهمه
پس خواهشا نه فقط برای شفا که برای شفاعتم از سوی اهلبیت (ع) و شهدا دعا کنید که سخت محتاجم
دوشنبه ۲۴ دی ۱۳۹۷
روی تخت بیمارستان
منبع : حامیان ولایت
