زمین‌های طلایی دزفول که روزی انبار گندم و مرکبات خوزستان بودند، حالا زیر سایه‌ بی‌توجهی و رانت، یکی‌یکی به باغ‌ویلا و تالار تبدیل می‌شوند؛ ۱۰ سال هشدار، دهها وعده، اما هنوز زمین برای تولید بسته و برای تفریح باز است.

در سال‌های اخیر ساخت و ساز بی‌رویه غیراستاندارد و تغییر کاربری باغات کشاورزی به سازه‌های بتنی و ویلاهای شخصی بعضا زیرِ سایه مجوزهای قانونی طبیعت شمال کشور به ویژه گیلان را رو به نابودی کشانده است.

با دستور رئیس دادگستری استان تهران، ویلایی که در منطقه صعب‌العبور روخانه آهار در حال ساخت بود تخریب شد.

روستای قرآن تالار در بخش بابلکنار و در ۳۰ کیلومتری شهر بابل از دهستان های بخش بابلکنار واقع است و تقریبا آخرین روستای بابلکنار، که در جاده گنج افروز قرار دارد و این روستا از شمال به روستاهای سیدکلا، گونه کلا و از جنوب به روستای کاردیکلا و از شرق به کوه دامنه البرز و از غرب به بابلرود متصل است. بیش از یک سوم جنگل های شمال کشور در معرض نابودی و پدیده ویلاسازی قرار گرفته است. در استان مازندران و شهرهای ساری، قائمشهر و رامسر به‌طور میانگین حدود ۳۳ درصد از اراضی غیرمسکونی، به ابنیه و واحدهای مسکونی تبدیل‌شده که ۹۵ درصد آن با از بین رفتن اراضی کشاورزی ممکن شده است.در کشور ایران اراضی حاصلخیز و مرغوب اندک است و تشکیل هر سانتی‌متر خاک به صدها سال زمان نیاز دارد. همه اینها درحالی است که اراضی حاصلخیز و کشاورزی، مراتع و همچنین پوشش‌های جنگلی بیش‌ازپیش با هجوم تغییر کاربری روبه‌رو بوده و ویلاها و واحدهای زیادی از آن درآمده است. مصداق جنگل‌خواری و تغییر کاربری اراضی در شمال ایران به‌خصوص در دو استان مازندران و گیلان رخ‌ داده است.

تا حالا این سوال را از خود پرسیده‌اید که مثلا ۵۰ سال آینده، روستاهای مازندران چه شکلی خواهند شد، آیا آن بافت سنتی و قدیمی، شیر، کره و ماست محلی و بوی خوب زندگی فارغ از هرگونه شلوغی‌های زندگی شهری، در آن وجود خواهد داشت یا روستاها نیز راه شهر را در پیش خواهند گرفت.