آیات ۱۳ تا ۲۰ سوره فصلت با یادآوری سرنوشت اقوام عاد و ثمود نشان می‌دهد که قدرت دشمن هرچقدر هم زیاد باشد، در برابر اراده الهی پایدار نمی‌ماند. قرآن مؤمنان را به ایستادگی فرا می‌خواند و تأکید می‌کند که عاقبت دشمنان خدا چیزی جز شکست و رسوایی نیست.

مؤمن آل‌فرعون در آیات ۳۴ تا ۴۰ سوره غافر با یادآوری سرنوشت تکذیب‌کنندگان پیامبران، هشدار می‌دهد که ریشه هلاکت دشمنان حق در تکبر و لجاجت آنان است. این آیات در مقابل، ایمان و عمل صالح را راه نجات معرفی می‌کند و وعده می‌دهد که سرانجام جبهه حق، بهره‌مندی از پاداش بی‌حساب الهی است.

قدرت‌های ظاهری گاهی چنان بزرگ و تعیین‌کننده به نظر می‌رسند که دشمن خود را صاحب اختیار سرنوشت انسان‌ها می‌پندارد، اما آیات سوره فاطر، به‌ویژه آیه دوم، این تصور را درهم می‌شکند و یادآور می‌شود که هیچ قدرتی بیرون از اراده الهی عمل نمی‌کند و آنچه خدا نخواهد، پایدار نخواهد ماند.

آیات ۶ تا ۱۰ سوره زمر انسان را به حقیقتی روشن متوجه می‌کند، همه هستی زیر تدبیر خداوند است و قدرت حقیقی تنها از آن اوست. در چنین جهانی، آنچه دشمن را به رویارویی با حق می‌کشاند، قدرت واقعی نیست، بلکه توهم بی‌نیازی و غروری است که سرانجام او را به مسیر سقوط می‌کشاند.

خدا در سوره «ص» در میانه فشارها و دشمنی‌ها، نسخه پیروزی جبهه حق را «صبر و استقامت» معرفی می‌کند، آنجا که خداوند به پیامبر(ص) می‌فرماید که «وَاصْبِرْ عَلَىٰ مَا یَقُولُونَ». غلبه بر دشمن، نه با جنجال و هیاهو، بلکه با ایستادگی و تکیه بر یاری الهی ممکن می‌شود.

آیات ابتدایی سوره «ص» با یادآوری سرنوشت متکبران، این حقیقت را بیان می‌کند که قدرت دشمن در برابر اراده الهی پایدار نیست، «جُندٌ مَا هُنَالِکَ مَهْزُومٌ مِنَ الْأَحْزَابِ». قرآن به مؤمنان اطمینان می‌دهد که اگر خدا اراده کند، همه نقشه‌ها و محاسبات جبهه باطل فرو می‌ریزد.

معاون وزیر ورزش و جوانان گفت: همه موارد باید بررسی شود تا مطمئن شویم تیم ملی در آمریکا شرایط خوبی خواهد داشت.

در آیات ۷۷ تا ۱۰۲ سوره صافات، قرآن نشان می‌دهد که دشمن پیش از عذاب بیرونی، از درون دچار فروپاشی می‌شود؛ آنجا که در غرور و غفلت، بنیان‌های فکری‌اش سست می‌گردد و راه سقوطش هموار می‌شود.

خداوند در سوره صافات تصویری منسجم از عاقبت دشمنان حق ارائه می‌دهد، یعنی ناتوانی، تسلیم، مجادله، و در نهایت عذاب مشترک. در مقابل، بندگان مخلص در آرامش و نعمت قرار دارند.

دشمن همیشه برای پیروزی، به موشک و محاصره تکیه نمی‌کند؛ گاهی تمام نقشه‌اش این است که مردم را از درون خسته، مردد و پراکنده کند. آیات ۲۵ تا ۲۷ سوره احزاب، روایت لحظه‌ای است که همه ظرفیت دشمن برای شکستنِ جبهه حق به میدان آمد؛ اما در پایان، نه‌تنها محاصره شکست خورد، بلکه ستون‌های پنهانِ همراهِ دشمن نیز فرو ریختند و آینده، به مردمی رسید که میدان را ترک نکردند.

در میانه فشارهای دشمن، قرآن با یادآوری سرنوشت تکذیب‌کنندگان پیشین در آیات ۱۹ تا ۳۰ سوره فاطر، افقی روشن پیش روی مؤمنان می‌گشاید، صبر در این مسیر‌. ایستادگی آگاهانه بر سنتی استوار است که هرگز تغییر نمی‌کند و سرانجام، دشمن را در همان مسیر ظلمش به مجازات خواهد رساند.

قرآن با صراحت اعلام می‌کند «جاء الحق و ما یبدئ الباطل و ما یعید»، این آیات تصویری روشن از سرنوشت دشمن ترسیم می‌کنند؛ جایی که توهم قدرت فرو می‌ریزد، راه‌های گریز بسته می‌شود و جبهه باطل در بن‌بستی قطعی، نتیجه ایستادگی در برابر حق را با تمام وجود لمس می‌کند.

آیات ۴۰ تا ۴۸ سوره سبأ یک نقشه راه روشن ارائه می‌دهد، اینکه جبهه حق در برابر دشمن، باید بر سه اصل تکیه کند، شناخت حقیقت، صبر و مقاومت در برابر فشار، و اعتماد به وعده الهی.

سوره فتح از «سکینه»‌ای سخن می‌گوید که در میانهٔ فشارها بر دل‌ها نازل می‌شود و امروز، تداوم حضور مردم در صحنه، نشانه‌ای روشن از همین آرامش درونی است که تردید را کنار زده و ایستادگی را تثبیت کرده است.

خدا در سوره محمد(ص) خطاب به مسلمانان می‌فرماید که مبادا با این دشمن وارد صلح شوید، در نبرد با دشمن سست نشوید زیرا شما برتر هستید و خدا با شماست.

رهبر انقلاب و بزرگان دین در زمان جنگ و شدائد بر خواندن سوره‌ها و دعاهایی توصیه داشته‌اند.

در سوره مائده احسان به پدر و مادر بلافاصله پس از نهی از شرک آمده است. این هم‌جواری نشانه عظمت حق والدین است. احسان صرفاً تأمین مالی نیست، بلکه احترام، تواضع، خدمت حضوری و رعایت کرامت آنان را نیز شامل می‌شود.

آیات ۳۹ تا ۴۵ سوره عنکبوت با یادآوری سرنوشت قارون، فرعون و هامان، نشان می‌دهد که ثروت، قدرت و جایگاه، اگر با استکبار و ظلم همراه شود، سرانجامی جز سقوط ندارد. این آیات هشداری فراتر از تاریخ‌اند، سنت الهی در برابر ستم همیشگی است و شامل امروز هم می‌شود.

در آیات ۲۸ و ۲۹ سوره عنکبوت، قرآن از قومی سخن می‌گوید که «کار زشتی» را پیش گرفتند که پیش از آنان سابقه نداشت و در برابر هشدار پیامبرشان ایستادند. ماجرای قوم لوط روایت جامعه‌ای است که با اصرار بر فساد و بی‌اعتنایی به حق، خود را به سوی عذابی سرنوشت‌ساز کشاند.