گزارش استماع کنگره نشان می‌دهد که رابرت مالی که هیچ، حتی بایدن هم در تضمین توافق اختیار لازم را ندارد. در چنین وضعیتی نمی‌توان گفت که اختلافات داخلی در آمریکا ربطی به تهران ندارد!

تحریم به مهمترین ابزار سیاست خارجی آمریکا در سال های اخیر تبدیل شده است زیرا این کشور با استفاده از این ابزار بدون ایجاد تلفات انسانی و بدون ایجاد حساسیت در افکار عمومی، می‌تواند هزینه قابل ‌توجهی (در حد و اندازه استفاده از قوای نظامی) بر کشور تحریم شونده تحمیل کند.

آمریکا درمذاکرات هسته‌ای با یکصدوچند کارشناس حضور پیدا می‌کند و ایران تنها با ۱۶نفر و اکنون نیز «ریچارد نفیو» که با عنوان معمار تحریم‌های ضدایرانی شناخته می‌شود، همراه تیم آمریکا در وین حضور دارد و...

انتصاب ریچارد نفیو در دولت بایدن نشان می‌دهد آمریکا تلاش می‌کند تا با تداوم تحریم‌های غیرقانونی تصویب‌شده توسط ترامپ، فشار بر ایران را در دستور کار خود قرار دهد.

با اینکه «بایدن واقعی» در مسئله ایران دقیقا پا جای پای «دونالد ترامپ» گذاشته است، اما طیف اصلاح طلب همچنان در حال تبلیغ و توصیف «بایدن خیالی» است.

با قطعی شدن انتخاب بایدن به ریاست جمهوری آمریکا، قطعا دولت جدید واشینگتن تلاش خواهد کرد ضمن حفظ فشار تحریم‌ها بر ایران، در تاکتیک‌ها علیه تهران تغییراتی صورت دهد.