اظهارات ایران‌ستیز شکوری‌راد از مواضع جریان برانداز هم رادیکال‌تر بود و حتی اتهاماتی را به نظام می‌زند که رضا پهلوی هم نزده است!

اخیراً یک خبر از دیدار کروبی با فرزندان میرحسین موسوی منتشر شده که در آن به نقل از کروبی ادعای تقلب در انتخابات سال 88 بار دیگر تکرار شده است. این ادعا که تاکنون توسط چهره‌های شاخص اصلاح‌طلبان و حتی شخص خاتمی رد شده، بیشتر از آنکه برای حفظ فضای اتهام کارکرد داشته باشد، به امید جذب بدنه‌ای در فضای رادیکالیسم مطرح شده است.

نزاع‌های چندماهه اخیر اصلاح‌طلبان نشان داد که این دال نیز به محور شکاف در میان اصلاح‌طلبان تبدیل کرده است.

جوانان اصلاح‌طلب از افرادی همچون تاج‌زاده نیز عبور کرده‌اند و به باورند که برنامه اصلاح‌طلبی باید به‌سوی رادیکالیسم با برنامه و بدون پایان تغییر جهت دهد!

تاج‌زاده در طی گذراندن دوران محکومیت خود در زندان در حال طراحی سازمان‌دهی جدید در میان اصلاح‌طلبان به‌ویژه برنامه ریزی برای طیف جوان‌تر این جریان است.

حمایت همه‌جانبه جبهه اصلاحات ایران از مصطفی تاج‌زاده نشان می‌دهد این جبهه علی‌رغم ادعای اصلاح‌طلبی و داشتن زاویه با شیوه‌های براندازانه، در عمل نتوانسته با رادیکالیسم مرزبندی کند.

محمدرضا تاجیک از تئوریسین‌های جریان اصلاحات گفت: در پشت ویترین جریان اصلاح‌طلبی چیزی مشاهده نمی‌شود. نه مفهوم و ایده جدیدی و نه شخصیت جدیدی در این ویترین وجود ندارد. گویا گرد غبار بر این ویترین نشسته و به گفته مولانا «غماز» نیست.

اینکه آیا این نمایش‌های ملی‌گرایانه می‌تواند ترامپ را از بحران‌های دست‌ساخته و مین‌هایی که خودش در مسیر رسیدن مجددش به کاخ‌سفید کاشته است، نجات دهد؟ معلوم نیست اما اگر اینچنین هم شود، آمریکا سال‌ها گرفتار موج شدید نژادپرستی و راست‌های افراطی خواهد بود.

ما به شنیدن لفظ اصلاح طلبی عادت کرده‌ایم و در ابتدا و بدون تأمل معمولاً آن را دارای اصول و بنیاد‌‌های روشن می‌پنداریم. اما واقعاً اصلاح طلبی چیست و اصلاح طلب کیست؟ کدام مشخصه و معیارها برای اینکه فردی را اصلاح طلب بدانیم یا عملی را اصلاح بخوانیم راه‌گشا خواهد بود؟