پایگاه خبری حامیان ولایت/سیاسی

در کشوری که جریانی ادعای دموکراسی خواهی را به نام خود یدک می کشد، بسیار بعید بود از اتفاقات پیش آمده در مجلس خوشحال باشد، اما در نهایت مشخص شد این بازی با نام هاست.

طرحی به مجلس شورای اسلامی آمد و عده ای نیز مخالف یا منتقد آن بودند، اما فضا به نحوی پیش رفت که این مخالفت و انتقاد در نطفه خفه شود و نه تنها مخالفت خوانی ها را مصلحت ندانستند بلکه با بدترین شکل غیردموکراتیک به آن تاختند. این تاختن زمانی جای درنگ دارد که از سوی کسانی صورت گرفت که بیش از دو دهه است خود را مدعیان دموکراسی و حقوق شهروندی در ایران معرفی می کنند.

در برخی از رویدادها به وضوح می توان دیکتاتوری اکثریت را بر اقلیت دید. اکثریتی که بر یک نظر هستند اما در سوی دیگر عده ای بر خلاف آن نظر دارند. اما برای اینکه حقوق اقلیت ضایع نشود به آنها نیز در حکومت های مردم سالار، اجازه نمود و ابراز عقاید داده می شود. هرچند نگاه مصداقی در این موضوع می تواند نقص هایی داشته باشد اما اتفاقاتی که در جریان بررسی طرح اقدام متقابل دولت در اجرای برجام در مجلس شورای اسلامی روی داد، نشانگر آن بود که عده ای که مخالف یا منتقد بودند به هر نحوی ساکت یا سرکوب شدند تا مانع طرح اظهارات یا نظرات آنها شوند.

مجلس شورای اسلامی، نماد دموکراسی در ایران است که به هر حال سلایق مختلفی در آن حضور دارند و مردم هر منطقه حداقل یک نماینده از شهر یا مرکز خود در این مجلس دارند. هر یک از نمایندگان نیز از حقوقی برای طرح مسائل، انتقاد و حتی قدرت پاسخگو کردن قوای دیگر نظام برخوردار هستند. ممکن است در این میان نظراتی از تعدادی از نمایندگان بروز کند که مخالف یا منتقد اقدامات، خود مجلس، دولت و حتی قوه قضاییه باشد. در نظام مردم سالاری این وقایع امور معمول و عادی است که در قالب چارچوب ها و نُرم های پذیرفته شده، تحلیل و قابل حل شده اند و چالشی ایجاد نمی کنند.

با وجود تمامی انتقادات، توافق هسته ای میان ایران و قدرت های جهانی به مرحله اجرا درآمده و برای چند دهه آینده ایران، تعهداتی گریبان کشور را گرفته که نه تنها دولت و مجلس کنونی که دولت ها و مجالس بعدی نیز می بایست آن را اجرا کنند. بنابراین اجرای متناسب با منافع ملی ایران می بایست در دستور کار تمام قوا باشد. ولیکن تجربه ای که برای بسته شدن یک پرونده 12 ساله در ایران طی شد، تجربه ای شیرین نبود و حوادثی که در دولت و مجلس روی داد نشانگر آن بود که افراد برای به کرسی نشان حرف خود از روش های غیردموکراتیک استفاده می کنند.

در مجلس شورای اسلامی از نمایندگان جبهه پایداری و برخی دیگر که مشخصا اصولگرا هستند، به عنوان تندرو یا دلواپس یاد می شود. اصطلاحاتی که در سرتیتر اکثر روزنامه ها و رسانه های مدعی اصلاحات به چشم می خورند. تعداد این نمایندگان نیز در جمع 290 نفری مجلس، کم نیست و در مباحث و طرح های مختلف تعداد بیشتری از نمایندگان نیز ممکن است با آنها همراهی کنند.

در موضوع مهم هسته ای، نمایندگان عمدتا پایداری دغدغه های داشتند. این نمایندگان به عنوان بخشی از مجلس شورای اسلامی که نمایندگی جمعیتی از مردم ایران را برعهده دارند، مخالف یا منتقد بخش های از توافق هسته ای بودند. در روزهای بررسی و تصویب طرح مجلس در زمینه اقدامات دولت در اجرای برجام، اتفاقاتی روی داد که با روح مردم سالاری سازگار نبود. جریانات و طیف های رقیب اصولگرایان، مخالفت خوانی های پایداری ها را همچون پتکی بر سر آنها کوبیدند و خواهان سکوت آنها در مجلس بودند.

در این میان، قاطبه دارن اصلاح طلب و رسانه های هم طیف اصلاح طلب و حامی دولت، روز تصویب برجام در مجلس را روز عزای تندروها یا پایداری ها نام نهادند. آنها گریه و متاثر شدن یکی از نمایندگان را به سخره گرفتند و در صفحه نخست خود جای دادند. حال چرا این دسته تاب و تحمل مخالفان یک موضوع ملی را ندارند، جای بسی درنگ و یادآوری است. یادآوری از این باب که چنین جریاناتی خود را مدعی دموکراسی، اخلاق و حقوق شهروندی می دانند و در این زمینه کتاب ها نوشته اند، همایش ها برگزار کرده اند و فریادها زده اند.

یکی از اصول اصلی مردم سالاری تساهل و تحمل مخالف است. به طور عینی می توان گفت، رویدادهایی که حین و پس از تصویب طرح مجلس در زمینه برجام روی داد،  نماد سرکوب مخالفان نه تنها در مجلس بلکه در سوی مقابل و در طیف مدعی دموکراسی بود. به تمسخر گرفتن گریه و زاری یک نماینده آنهم نه به خاطر تصویب طرح بلکه به دلیل رعایت نشدن اصول مدیریت مجلس و اجازه نیافتن برای طرح پیشنهادات، تمسخر بغض در گلوی مانده اخلاق و دموکراسی در جامعه در حال توسعه ایران بود. با این طرز برخوردها نباید هیچ انتظاری برای بلوغ دموکراسی در ایران داشت. جریانات و طیف های مختلف برای حذف رقیب دست به هر کاری می زنند و حاضرند نه تنها اصول اولیه دموکراسی حتی منافع ملی را نیز در پای منافع خود ذبح کنند.

تیتر برخی از روزنامه های اصلاح طلب پس از پایان کار برجام در مجلس

طیف اصطلاح طلب و حامی دولت که در خواب زمستانی انتخابات مجلس و خبرگان به سر می برند، برای رسیدن به مقصود خود شعارهای خود را به راستی فراموش کرده اند و پشت پای محکمی به اظهارات زیبا و شعارهای آرمانی خود زدند. همان شعارهایی که به بهانه آن حوادث سال 78 و 88 را رقم زدند. کسانی که به بهانه دموکراسی به خیابان ها ریختند و تظلم خواهی های برای محاکمه نظام نوشتند. جریانی که سالیان مدیدی است که از جامعه مدنی، حقوق شهروندی و توسعه سیاسی در قالب دموکراسی دم می زنند و خود را تنها دکتر علاج درد مردم سالاری در ایران در نظر گرفته اند که مردم سالاری تنها از اردوگاه آنان می کذرد!

حال جای سوال اینجاست، کسانی که اینگونه زیر پرچم دموکراسی سینه می درند، چرا در بزنگاه هایی مانند برجام، برای طیف مخالف جامه می درند و آنها را به سخره و تحقیر می گیرند. شاید مخالفان و منتقدان دست به اقداماتی نیز بزنند که به مذاق برخی خوش نیاید آیا این مجوزی برای سرکوب اقلیت یا تحقیر آنان است؟ زمانی که عرصه سیاسی شاهد چنین رفتارهایی است، کام سیاست همچنان تلخ خواهد ماند. موضوع پایداری یا غیر پایداری نیست، بحث اصلی این است که مدافعان ظاهری دموکراسی با هر ترفند و شعبده بازی در برخی از بزنگاه ها، چهره واقعی خود را نشان می دهند و برجام زمانی بود که آنها نقاب را کنار زده اند و به صورت عریان، مخالفان  و منتقدان را ذبح کردند.

پایگاه خبری حامیان ولایت/ورزشی

وزیر ورزش و جوانان با اشاره به انتقاداتی که به عملکرد وی مطرح شده است گفت: آقایان برای تخریب من ورزش را ذبح نکنند.
محمود گودرزی که در مراسم افتتاحیه نمایشگاه رونمایی از دستاوردهای استعدیابی فدراسیون‌های ورزشی صحبت می‌کرد، با تاکید بر اینکه تصور خیلی‌ها این است که مقوله‌های اجتماعی و فرهنگی که ورزش هم یکی از آنهاست، باید مساله در قالب یک ساختمان به چشم بیاید، اظهار داشت: این‌گونه نیست، ورزش جزو سرمایه‌های نامرئی است که اثرات آن را باید در نظر گرفت.
 
وی ادامه داد: برخی از اصحاب رسانه و سیاسیون عادت کرده‌اند که به جای تقویت و کمک به توسعه، راه تخریب در پیش بگیرند. از ما می‌پرسند برنامه شما چیست، آن را ارائه می‌دهیم. بعد می‌گویند چه کرده‌اید، در حالی که با وضعیت و به خصوص بیت‌المال این‌چنینی که شاهد هستیم، شاید کار شگرفی نتوانیم انجام دهیم. در حال حاضر 4400 پروژه رها شده در سراسر کشور وجود دارد که برای اتمام آنها به پول نیاز است.
 
وزیر ورزش و جوانان با تاکید بر اینکه تولید‌کنندگان ثروت در کشورهای توسعه یافته، نیروهای منابع انسانی آنها هستند، گفت: استراتژیک یعنی اینکه ببینیم در چه وضعیتی هستیم و با این وضعیت به کجا می‌رسیم. در حال حاضر ما در وضعیتی هستیم که نمی‌توانیم به یک شرایط مطلوبِ آیده‌آل برسیم. از نظر من شرایط فعلی خیلی خوب نیست، چون حرکت ما، حرکت لحظه‌ای، بدون پشتوانه، غیرمستمر و سلیقه‌ای در بخش‌های مختلف است.
 
گودرزی با تاکید بر اینکه حرکت باید با نظم و سازماندهی‌ شده باشد، یادآور شد: در حوزه همگانی که یک پهنه وسیع به نام ایران را دربر می‌گیرد، باید فعالیت داشت تا به این واسطه استعدادها به مرور زمان خود را نشان دهند و زمینه‌های لازم برای توسعه ورزش قهرمانی و به دنبال آن سلامت جامعه ایجاد شود. تقویت نظام ورزش یعنی در نهایت ایجاد سلامت کشور؛ به همین دلیل اولین اقدامی که از سوی گروه مدیریتی فعلی ورزش کشور انجام شد، اضافه کردن 10 درصد اعتبارات به ورزش همگانی برای فدراسیون‌ها بود.
 
وزیر ورزش و جوانان در ادامه صحبت‌های خود با اشاره به اینکه در حال حاضر 15 درصد از جمعیت کشور به ورزش اشتغال دارند، گفت: این آمار برای کشورهای توسعه یافته نزدیک به 75 درصد است. باید کار جدی‌تری در حوزه همگانی داشته باشیم تا بتوانیم به آماری بهتر دست یابیم؛ به دلیل اینکه از توجه به ورزش همگانی می‌توان به توسعه ورزش قهرمانی رسید.
 
وی در این رابطه تاکید کرد: باید بهای بیشتری به ورزش همگانی داده شود اما نه از سهم ورزش قهرمانی؛ این بهای مالی باید از سایر منابع تزریق شود. در کل اینکه باید بگویم توسعه ورزش قهرمانی منجر به توسعه ورزش همگانی می‌شود. ورزش قهرمانی باید سر و سامان داده شود. برای یافتن قهرمانان تعریف نظام استعدادیابی یک مقوله مهم و زیربنایی است و باید به صورت یک اصل مورد توجه قرار بگیرد.
 
گودرزی با تاکید بر اینکه برنامه‌های استعدادیابی باید مورد حمایت قرار گرفته و هدایت شوند تا در زمینه شناسایی باقی نمانند، یادآور شد: باید با فعالیت‌های خود بر کاستی‌های موجود غلبه کنیم. یکی از کارهای لازم در این زمینه توجه به آمایش رشته‌هاست و اینکه اولویت‌های مناطق جغرافیایی را در نظر بگیریم. به هر حال در مناطق مختلف علایق متفاوتی به رشته‌های ورزشی وجود دارد که همواره در حال نوسان هم هستند. باید در این زمینه اولویت‌بندی صورت بگیرد و با در نظر گرفتن محدودیت‌های منابع مادی و انسانی، فعالیت‌های لازم انجام شود.
 
معاون رئیس‌جمهور در امور ورزش تصریح کرد: اگر بتوانیم تمام ایران را به لحاظ زیرساخت‌های ورزشی غنی کنیم، قطعاً به نتایج بهتری خواهیم رسید که البته در واقعیت چنین چیزی امکانپذیر نیست. باید محدودیت‌ها را در نظر گرفت. در فوتبال همه می‌دانیم که حجم گسترده‌ای از علاقه‌مندان به فوتبال وجود دارد که اگر آنها را مورد هدایت و حمایت قرار دهیم، شاهد پشتوانه غنی در آینده نزدیک خواهیم بود.
 
وی همچنین به یک موضوع مهم اشاره کرد و گفت: به لحاظ کمی و کیفی از کشورهای خلیج‌فارس بالاتر هستیم اما در میدان مسابقه با آنها کم می‌آوریم. البته انتقاد من به مدیران نیست چون وضعیت موجود به دلیل ضعف‌هایی است که از گذشته باقی مانده است.
 
گودرزی تاکید کرد: توجه به نتیجه‌گرایی خوب است، اما در صورتی که زمان لازم را در اختیار داشته باشیم. نتیجه‌گیری لحظه‌ای، کوتاه مدت و ... برای ورزش مثمر ثمر نیست.
منبع: مهر

پایگاه خبری حامیان ولایت/بین الملل

گروه تروریستی داعش یک مرد دیگر را در افغانستان ذبح کرد.