هنرصنعت «قفل‌سازی چالِشتُر» از دوره صفویه رواج یافت و به شُهرتی جهانی رسید. به‌عنوان نمونه، قفل طلای درب خانه خدا (کعبه)، اثر «استاد عبدالله ریاحی چالشتری» بوده که سال‌ها پیش (در دوران قاجار) در سفر خود به مکه مکرمه و اقامت یک ساله‌اش در جوار حرم امن الهی، ساخته و نصب شده است که اکنون در موزه عربستان نگهداری می‌شود. برای ساخت قفل ۵ هزار و ۵۰۰ گرمی درب کعبه از فولاد، طلا و نقره استفاده شده است. استاد ریاحی حدود یک قرن پیش به دیار باقی شتافت. از جمله قفل‌های اثر «استاد احمد نیکزاد چالشتری» هم قفل طلای موجود در موزه امام رضا (ع) بوده که برای ساخت آن از یک کیلو و ۲۸۰ گرم طلا استفاده شده است.

کاروانسرا و تپه تاریخی ینگی امام، یکی از مهمترین مجموعه‌های تاریخی کشور به شمار می‌رود، بنایی بازمانده از دوره صفوی است که پیشینهٔ اصلی آن، به دوره ایلخانی بازمی‌گردد و در استان البرز، واقع شده است. این اثر تاریخی، در تاریخ ۱۷ آذر ۱۳۷۷ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. بر اساس تحقیقات محلی، ادبی و تاریخی "ینگی امام" یا "ینگه امام" در زبان آذری به معنای تازه و نو است. در کل مجموعه تاریخی ینگی امام شامل، یک تپه تاریخی مربوط به قرن چهارم هجری قمری با ارتفاع ۱۸ متر، یک کاروانسرا، مربوط به دوران صفویه و قاجاریه، بقعه متبرکه امامزاده هادی (ع) و یک روستای کوچک، را شامل می‌شود که این مجموعه در شرق شهر هشتگرد استان البرز، قرار گرفته است.

رحیم محمدی جامعه شناس طی یادداشتی در کانال تلگرامی خود نوشت:

روزگاری بود که ایرانی‌ها قهوه می‌نوشیدند و بعد چای آمد و در رقابتی طولانی بساط قهوه را جمع کرد.

استقبال جوان‌ترها از نوشیدن قهوه و افزایش تعداد قهوه‌فروشی‌ها در سال‌های اخیر یادآور یک رقابت تاریخی میان چای و قهوه در ایران است؛ روزگاری بود که ایرانی‌ها قهوه می‌نوشیدند و بعد چای آمد و در رقابتی طولانی بساط قهوه را جمع کرد.

بیش از ۵۰ اثر تاریخی از دوره صفوی را چه کسی خراب کرده باشد خوب است؟! اصلا خوب که نیست و امروزه باور چنین اقدامی هم سخت است، ولی «ظل‌السلطان» قاجار چنین کاری کرد و ایرانی ها را از بخشی از یادگاران باشکوه دوران صفویه محروم کرد.

«سماور» از روزی که به ایران آمد، محبوب بود و بعدها که استفاده از آن فراگیر شد، این محبوبیت بیش‌تر و بیش‌تر هم شد و کار سماور نزد ایرانیان به جایی رسید که سماوری هم هست که به‌قول شاعر: «بخار رحمت آن جُرم خلق می‌پوشد».

یخچال تاریخی «ترشنبه» از دوره صفویه به جا مانده است و از آن می‌توان به عنوان بزرگترین یخچال قدیمی تهران نام برد که با کمک میراث فرهنگی بازسازی شده است و هنوز پابرجاست.