دقت در مجموع صحبت ها و رفتارهای پزشکیان در برنامه های تبلیغی به وضوح مشخص می کند که خبری از برنامه نیست؛ کارنامه جدی هم که وجود ندارد. کلی گویی و حرف های گعده ای و البته پرتناقض درباره مشکلات کشور را می‌توان خلاصه پزشکیان تا اینجای کار دانست.

اتفاقا دو طرف ماجرا یعنی آن طلبه و آن زن هر دو تنها یک شهروند عادی بوده و هستند و ظاهرا ساعتی بعد از این ماجرا با یکدیگر مصالحه کرده اند. این یعنی جریان ضدایرانی مترصد هرگونه تنش بین مردم عادی برای موج سواری است.

چند روز پیش یعنی در روزهای پایانی مجلس، دکتر قالیباف هم به این موضوع اذعان کرد و گفت: «در اطلاع رسانی اقدامات مجلس بی‌توجهی کردیم». این الکن بودن زبان مجلس به چهره خانه ملت در افکار عمومی ضربه زد.

رئیس جمهور ازبکستان ایران را صاحب تجربیات موفق می‌داند و بر توانایی های علمی، فناوری، حمل‌ونقل، انرژی، پزشکی، کشاورزی ایران صحه می‌گذارد و صریحا کشور خود را محتاج این تجربیات می‌داند.

این فهم یک مسئول دولتی که باید قبل از اجرای هر طرح بزرگی، برنامه مدون وجود داشته باشد و همچنین فضای اجتماعی آماده شود، بسیار قابل تقدیر است.

اظهارات ناشی از عصبانیت رئیس دولت راستگویان و رئیس اهالی تدبیر در جلسه صبح چهارشنبه هیئت دولت فارغ از آنکه موضوع جدیدی نیست اما نیاز به بیان چند نکته کوتاه دارد.

چالش اصلاح طلبان با روحانی آنجاست که کارنامه روحانی آبرویی برای جریان اصلاحات در افکار عمومی باقی نگذاشته و درماندگان جریان اصلاحات به دنبال پاک کردن صورت مساله افتاده اند تا شاید برای آنها در ۱۴۰۰ فرجی حاصل شود.

بسیار سخت است به فردی که نخواهد سلامت خود را حفظ کند، کمک نمود و تلخ تر آنکه این بی مسئولیتی به سلامت دیگران هم لطمه بزند.

شاید کمتر کسی تردید داشته باشد که مسئولیت یک ستاد ملی، آن هم در زمان رخداد یک موضوع شبه بحران مانند «کرونا» باید با کسی باشد که رئیس دستگاه اجرایی کشور است و حسب عهده داری این مسئولیت بسیاری از اختیارات و مسئولیت های کلان دیگر مانند ریاست چند شورای عالی را در اختیار دارد.

تمرکز بر خطبه های رهبرانقلاب نشان می داد که ایشان بنای طرح موضوع جدیدی را نداشتند. ظاهرا قصد ایشان، تبیین بیشتر و تعمیق مباحث مهم طرح شده طی دو هفته اخیر بود