بایکوت کردن و اعتراف‌گیری تشکیلاتی در میان منافقین نیز مرسوم بوده تا جایی که مسعود رجوی به دلیل انتقاداتی که علی زرکش (نفر دوم تشکیلات) علیه فرقه منافقین مطرح کرده بود او را بایکوت و زندانی کرد.

طرح عملیاتی سربداران جهت تصرف شهر آمل توسط یکی از اعضاء کادر رهبری اتحادیه به نام "شهاب" (سیامک زعیم) ارائه شده بود که به «اسب تروا» معروف بود.

شهید سپهبد محمدولی قرنی اولین رئیس ستاد مشترک ارتش جمهوری اسلامی ایران یک ماه پس از استعفا در منزل خود توسط گروهک فرقان به شهادت رسید.

نجم‌الدین شریعتی مجری فرهیخته برنامه تلویزیونی «سمت خدا» از قول حضرت آقا نقل می‌کرد که درباره تلویزیون فرموده بودند «تلویزیون عصای موسی است و معجزه می‌کند مبادا از آن به عنوان چوبدستی استفاده کنید.»

یکی از بزرگترین اعتراضات سراسری در ایران در دهه ۳۰ توسط حزب توده انجام شد. این اعتراضات توسط شهربانی و لمپن‌ها به خشونت کشیده شد و تعدادی از معترضان به ضرب گلوله به قتل رسیدند.

منوچهر آشتیانی، جامعه‌شناس و مترجم پس از یک‌دوره طولانی بیماری درگذشت.

چرا ظرفیت فرهنگی خانه هنرمندان باسیاست‌های حضرات بدل به خانه فتنه و اتاق فکر اپوزیسیون شد و اساساًً این سؤال که مگر در دو دهه گذشته این خانه در خدمت جریان انقلاب بوده که حال و با فرض مشکل مالی، بی‌پول

امروز 15 بهمن 1398، یادآور یکی از مهم‌ترین اتفاقات تاریخ معاصر است که قابلیت آن را دارد که دربارۀ آن فیلم‌های سینمایی مهیجی هم ساخته شود. چون تمام جذابیت‌های خبری و تاریخی و معمایی را داراست و پس از 71 سال هنوز می‌توان دربارۀ آن گفت و نوشت و گمانه زنی کرد.این اتفاق، همانا ترور محمد رضا شاه پهلوی در هفتمین سال سلطنت او و در 15 بهمن 1327 در مقابل دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران است.

برای کسانی که دستی بر آتش پژوهش تاریخی دارند، شعف نخستین دیدن فیلمی از تاریخ انقلاب زود فروکش می کند، تا بر اساس خصلت ذاتی خود، یعنی سخت‌گیری در محک عیار تاریخی، با وسواس و حتی بعضا بی‌رحمی نقد کنند

در خوشبینانه‌ترین وضعیت می‌توان گفت «لباس شخصی» در حد یک فیلم تلویزیونی، دست کارمندان تأمین برنامه شبکه‌های تلویزیونی را برای پخش فیلم‌های مناسبتی در دهه فجر سال‌های بعد بازتر می‌کند!

۱۵ اردیبهشت سال ۶۲ دادستانی تهران به ۴ دهه فعالیت حزب توده در ایران پایان داد.

یکی از افتخارات دستگاه قضایی پس از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی، مقابله با جریان‌های نفوذی، کودتاگران و کسانی بود که در اوایل پیروزی انقلاب درصدد برآمدند تا به‌نظام نوپای اسلامی ضربه بزنند.

هرچند کسانی چون انور خامه‌ای با رویکرد منفی «تحول طبری» را مورد ارزیابی قرار می‌دهند و وی را به بی‌ثباتی در عقیده و نان به نرخ روز خوردن متهم می‌کنند، اما تبری و عدول طبری از دلبستگی و باور به مارکسیسم، سستی پایه‌های نظری حزب توده و خلأهای نظری مارکسیسم ایرانی را به رخ کشید.