مهاتما گاندی از مبلغان مبارزه خشونت‌پرهیز بود. او از روشی به نام «ساتیاگراها» استفاده می‌کرد که به نوعی روزه‌داری تا پای مرگ بود.

محاکمه آدولف آیشمن از مقامات بلندپایه حزب نازی، چند سال بعد از جنگ جهانی دوم انجام شد. در دادگاه همه منتظر دیدن چهره‌ای مخوف بودند اما مردی معمولی و گاه بذله‌گو مواجه بودند که معتقد بود باید از او تقدیر شود. هانا آرنت در کتاب «محاکمه آیشمن» به تحلیل این مسئله پرداخت که چگونه جنایتکاران ایدئولوژیک، به شکلی عادی جنایت می‌کنند و همچون مردم معمولی هم زندگی می‌کنند.

ماشالله قصاب از اوباش محلات تهران بود که پس از انقلاب حفاظت از دیپلمات‌های سفارت آمریکا به او سپرده شد. اگرچه او از آنجا اخراج شد اما جذب دیگر گروه‌های انقلابی شد و در آن نهادها نیز به اقدامات خود ادامه داد.

شاه تصور می‌کرد قدرتی معنوی وی را بر تخت قدرت نگه خواهد داشت و تظاهرات‌کنندگان را عده‌ای قلیل و کم‌شمار خوانده بود. اما زمانی که از کشور خارج می‌شد، تعداد معترضان کف خیابان به حدود دو میلیون نفر رسیده بود و کمتر از یک ماه پس از خروج شاه از ایران، حکومت پهلوی توسط «معترضین حقیر و اندک» سقوط کرد.

دولت ازهاری پیشنهادی بود که برای حل بحران به شاه داده شد و با آن موافقت شد. قرار بود رئیس یک دولت نظامی بتواند با اتکا به ابهت درجه‌ها و قدرت ارتش در دل معترضان ترس بیندازد اما آنچنان که تاریخ گواهی می‌دهد نتیجه برعکس شد.

آیت الله طالقانی از روحانیون محبوب نسل اول انقلاب بود که با القابی همچون «پدر طالقانی» نیز یاد می‌شد. عکس معروف او در مجلس خبرگان قانون اساسی با نام «اندوه پدر» ثبت شده است.

انقلابیون ایران در سال ۵۷ برای جلب حمایت ارتش، به تاسی از انقلاب میخکی در پرتغال، به سربازان گل‌های میخک اهدا می‌کردند تا به لوله تفنگ خود نصب کنند.

با ظهور فاشیسم در ایتالیا، جنبش‌های آزادیخواهانه به شدت سرکوب می‌شدند و پارتیزان‌هایی که در «اتحاد علیه فاشیسم» می‌جنگیدند، یکی پس از دیگر اعدام می‌شدند. با این حال هر قدر اعدام‌ها افزایش می‌یافتند، شدت مقاومت نیز بیشتر می‌شد.

پاپ ژان پل دوم سال ۱۹۸۱ در واتیکان ترور شد؛ محمدعلی آغجا عامل ترور او بود که توسط پاپ بخشیده شد. پاپ نیز گلوله‌هایی که از بدنش خارج شد را به کلیسای فاطیما در اسپانیا اهدا کرد.

سازمان مجاهدین خلق در عملیاتی نظامی علیه ایران، نیرو‌های خود را برای حمله به ایران آماده کرد و در مرداد ۱۳۶۷ در عملیات فروغ جاویدان به ایران حمله کردند. ارتش در پاتک خود، عملیات مرصاد را ترتیب داد و شکست سنگینی به سازمان مجاهدین خلق وارد شد. در تصاویر تاریخی امروز، عکس‌هایی از این عملیات را ببینید.

پس از برکناری ابوالحسن بنی صدر از ریاست جمهوری، مخالفان او به خیابان ریختند و شعارهایی علیه او سر دادند.

در سال ابتدایی انقلاب، گروهی که حامی خودمختاری استان خوزستان بودند، سفارت ایران در لندن را اشغال کردند. دلایل این حادثه با محور نگاه ناسیونالیستی ایرانی به اقوام مختلف را در ایران گزارش بخوانید.

منوچهر آزمون از مقامات بلندپایه در حکومت پهلوی بود که چند ماه مانده به انقلاب ۵۷ ایران برای آرام شدن فضا به همراه داریوش همایون و امیرعباس هویدا بازداشت شدند. همایون از زندان گریخت، اما آزمون و هویدا با حکم خلخالی کشته شدند.

در دوران تزاری کلیسای ارتدکس مخالف ساخت مترو در روسیه بود، زیرا آن‌ها معتقد بودند خاک روسیه مقدس است و نباید آن را حفاری کرد. با این حال پس از انقلاب روسیه و از بین رفتن قدرت کلیسا، مسیر توسعه در روسیه آغاز شد که یکی از مهمترین نماد‌های آن متروی مسکو است که بعد از حدود ۸۶ سال هنوز هم از جاذبه‌های مهم روسیه به شمار می‌رود.

ورزش نیز همچون دیگر شئون زندگی در ایران عمدتا سیاسی بوده است. در این میان برخی چهره‌ها فعالیت سیاسی گسترده‌تری از سایرین داشتند؛ نمونه این ورزشکاران پرویز قلیچ خانی بود که به خاطر عضویت در گروه‌های کمونیستی بازداشت و مجبور به اعترافات اجباری شد.

محمدرضا شاه پهلوی یکبار در ۱۵ بهمن ۱۳۲۷ توسط ناصر فخرآرایی ترور شد و بار دیگر در ۲۱ فروردین ماه سال ۱۳۴۴ توسط رضا شمس‌آبادی. در جریان ترور اول، دستور لغو فعالیت‌های حزب توده و جریان‌های چپ صادر شد و در جریان ترور دوم، دستور فعالیت کنفدارسیون دانشجویان ایرانی.

تالار وحدت که پس از انقلاب به تالار رودکی تغییر نام داده شد، در سال ۱۳۴۶ با حضور محمدرضا شاه پهلوی در تهران افتتاح شد. این تالار توسط اوژن آفتاندلیانس بر اساس مدل نمونهٔ اپرا هال وین ساخته شده است.

در سال ۱۹۸۲ بر سر مالکیت جزایر فالکلند، بریتانیا لشکر خود را به آرژانتین فرستاد تا بتواند سلطه خود بر سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا را حفظ کند. این نبرد ۷۴ روز طول کشید و با پیروزی بریتانیا پایان یافت. خشم فروخورده آرژانتینی‌ها در سال ۱۹۸۶ در گل معروف مارادونا به انگلستان خود را نشان داد. مردم آرژانتین آن گل را دست خدا نامیدند