به نظر می‌رسد معاونت سینمایی و وزارت ارشاد نسبت به فیلم‌هایی که این روزها در حال اکران است بی‌تفاوت هستند، اینکه این گونه فیلم‌ها چگونه پروانه ساختِ سینمایی می‌گیرند تعجب‌برانگیز است.

سوال این‌جاست که آیا نباید فیلمسازی در خارج از کشور توجیه درون متنی داشته باشد؟ اغلب ایده‌ها و احیانا مفاهیم این‌گونه فیلم‌ها، در داخل کشور هم امکان تولید دارند و هیچ توجیه روایتی‌ای برای حضور شخصیت‌ها در کشوری خارجی وجود ندارد.

ترس از موضع گیری صرف برای فرونشاندن اعتراضات به «50 کیلو آلبالو» که بسیاری از هنجارهای فرهنگی حاکم بر سینما را برای نخستین بار شکسته است بدون اجرای اقدام عملی در مقابله با کسانی که پای این فیلم را بر پرده های سینمایی باز کردند مهم ترین دلیل عدم رضایت مخالفان این اثر از موضع گیری دکتر جنتی است.موضع تند جنتی هیچگاه نتوانست «قصه ها» را در کمد نگهدارد،آیا واکنش دیر هنگام و در آخرین روزهای اکران «50 کیلو آلبالو» میتواند قبح شکسته شدن هنجارهای به بازی گرفته شده در این فیلم را مداوا کند؟