چانه زنی های آمریکا درباره پرونده هسته ای ایران راه به جایی نخواهد برد و واشنگتن راهی جز پذیرفتن ایران هسته ای منهای بمب اتم ندارد.

نتیجه مذاکره برای بازگشت آمریکا به برجام در دوحه باعث شد که نقش اروپا از عنوان یک «نامه‌بَر» ساده به بخشی از پیچ و مهره‌های مکانیسم اقدام علیه ایران تغییر اثر یابد!

تطهیر چهره خبیث قاتلان حاج قاسم و در ادامه هراس افکنی با کلیدواژه «توافق-جنگ» ذیل یک پروژه بزرگ تر تعریف می شود و آن، پروژه ضدایرانی «برجام پلاس» است.

در چارچوب راهبرد بسط متدیک برجام، اردوگاه فتنه به دنبال آن است که دوقطبی «توان موشکی یا برد موشکی» به عرصۀ مناظرات انتخاباتی کشیده شود.

حالا پس از گذر از آن روزها و خسارتی که به دلیل نادیده گرفتن خطوط قرمز نظام در معاهده برجام به ملت ایران تحمیل شد؛ «لغو همه تحریم‌ها و راستی‌آزمایی عملی آن» حرف قطعی امروز برای بازگشت به برجام است.

ماجرای تحریم های کشورمان آنهم با وجود برجام و نقض همواره این سند توافق نشان می دهد که موضوع اصلی بی اعتباری غربی ها در عمل به وعده هایشان است و به نظر نمی رسد با پیوستن ایران به FATF این پرونده بسته شود.

روی کارآمدن "جو بایدن" بار دیگر جوی از تمایل به مذاکره را پیش آورده است. تمایلی که نه ناشی از یک نقشه راه صحیح و عملی بلکه تنها از سر خوش خیالی به آمریکا نشات می گیرد.

انگلیس در حالی یکی از اعضای تروئیکای اروپایی برای حفظ برجام است که با نگاهی به برگزیت باید گفت، کشوری که به توافق ۵۰ ساله خود با اتحادیه اروپا پایبند نیست چگونه برجام چهارساله را حفظ می‌کند؟