این گرانیهای عجیب و غریب یکی دوسال اخیر در واقع سرریز مدیریت مشعشع و تدبیر بالمره حسن روحانی و اطرافیانش می باشد و معلوم نیست تا چند دولت بعد هم این سایه بر سر ملت ایران باشه؟ اما باید صبر را پیشه کرد تا تدابیر دولت از التهابات سیاست های غرب گرایی و وابستگی همه چیز به غرب و سیاست التماس و زانو ردن کناره بگیرد تا بتوان در باره دولت سیزدهم بدرستی قضاوت کرد.

روزنامه هم‌میهن، «واقعیت‌‏های اقتصاد ایران» را نصفه و نیمه و بدون مقایسه با میراث خسارت‌بار دولت روحانی بازخوانی کرد.

روزگاری در غرب، مردان کلاهشان را به هنگام دیدن زنان به احترام از سر برمی‌داشتند و به زنان غریبه که قرار نبود به آنان سلام کنند، خیره نمی‌شدند. در انگلستان مردان منتظر می‌ماندند تا اشاره‌ای به اجازه از طرف زن دریافت کنند تا به او سلام کنند.

محمد ایمانی تحلیل گر مسائل سیاسی طی یادداشتی در کانال تلگرامی خود نوشت:

کاربری در صفحه شخصی خود در توئیتر نوشت:

جواد نیکی ملکی، فعال رسانه‌ای در توییتر نوشت:

، سیدمحمد حسینی، وزیر اسبق ارشاد در توییتر نوشت: ‏

آیا سبک مدیریت کشور در این ایام ، دینی بود؟ آیا در مجموع یک مدیریت منفعل غربگرا را تحمل کردیم؟