اخیرا بازگشت برخی از چهره‌های عرصه هنر و موسیقی مبتذل و به اصطلاح سلبریتی‌های آن سوی آبی به کشور آغاز شده و تعداد اندکی از این افراد که تا دیروز علیه نظام جمهوری اسلامی ایران در خارج از کشور تبلیغات گسترده می‌کردند و در دامان ضد انقلاب و ته‌مانده‌های رژیم سرنگون شده پهلوی نفس می‌کشیدند حالا با ادعای «دلتنگی برای وطن» قدم به کشور گذاشته‌اند! اما پرسش بنیادی این است: این بازگشت‌های ناگهانی با چه نیتی و تحت چه برنامه‌ریزی هدایت می‌شود؟

علی کریمی که هتاکی‌های مختلف زیر نظر سلطنت‌طلبان علیه کشورمان انجام داد و حتی به اعتقادات مردم ایران توهین کرد،‌ حالا از این فرقه طرد شده و مورد فحاشی سلطنت‌طلبان قرار گرفته است.

«ما هیچ‌چیز نیستیم»؛ جمله‌ای است که دستکم در حوزه ادبی حاصل ندیدن واقعیت‌های فرهنگی و هنری جامعه است. در حالی که شعر معاصر ایران در قالب‌های مختلف از غزل و رباعی تا دوبیتی و شعر نو، شاعران شناخته‌شده و آثار پرمخاطبی دارد، تکرار این روایت از سوی برخی سلبریتی‌ها این پرسش را ایجاد می‌کند که آیا مشکل واقعاً نبودن دستاورد است یا عادت به اظهارنظر درباره حوزه‌هایی که شناختی از آن ندارند؟

در روزهای اخیر، موج استوری‌های اینستاگرامی برخی سلبریتی‌های سینمایی در حمایت از قاتلان شهدای امنیت و عاملان کودتای دی‌ماه ۱۴۰۴ خبرساز شده است.

در روزگاری که هر گوشی، یک رسانه‌ست و هر استوری، می‌تواند مسیر افکار جمعی را تغییر دهد، سلبریتی‌ها به مرجعی جدید برای تحلیل‌های امنیتی و سیاسی تبدیل شده‌اند. اما این تغییر خاموش، یک پرسش اساسی را پیش می‌کشد: مگر می‌شود با اتکا به محبوبیت هنری، درباره‌ی سرنوشت یک ملت نظر داد؟!

سکوت و بی‌تفاوتی عمیق سلبریتی‌های عافیت‌طلب نسبت به تجاوز دشمن جنایت‌پیشه به خاک کشورمان، پیامدهای مهیب و مهلکی را برای این گروه سابقا مرجع به همراه داشته است.

ادبیات آقای حسن روحانی مناسب یک سیاستمدار نیست و بیشتر شبیه ادبیات «بلاگر»‌های اینستاگرامی و سلبریتی‌های سیاست‌زده است که می‌خواهند خود را «بلاگردان» کشور نشان دهند؛ بلاگری در پوستین بلاگردان!

اظهارنظرهای متناقض اشکان خطیبی بار دیگر بحران مرجعیت سلبریتی‌ها را برجسته کرده است؛ جایی که هیجان‌زدگی و ناآگاهی جای تحلیل را گرفته و مواضع سیاسی در فاصله‌ای کوتاه تغییر می‌کند. این رفتارها نشان می‌دهد مسئله اصلی، نه شهرت، بلکه فقدان مسئولیت فکری در میان برخی چهره‌های شناخته‌شده است.

«شفرونی» با تکیه بر خنده‌های تصنعی، شوخی‌های پیش‌پاافتاده و حضور مکرر سلبریتی‌ها، به تقلیدی ضعیف از «جوکر» تبدیل شده است.

نوع توجه به استایل هنرمندان در رویدادهایی مانند شب بازیگر، نه تنها جنبه خبری دارد، بلکه نشان‌دهنده اهمیت مد و فشن در دنیای سلبریتی‌ها و تأثیر آن‌ها بر سلیقه عمومی است. نازنین بیاتی با انتخاب هوشمندانه خود، بار دیگر توانست در یک شب مهم هنری، کانون توجهات قرار گیرد و نام خود را در فهرست خوش‌پوشان این مراسم ثبت کند.

«تلویزیون ایران نقش یک رسانه حاکمیتی را ایفا می‌کند، یعنی بدون ملاحظات رسانه‌ای، بی‌پرواتر از همیشه درباره موضوعات نظر می‌دهد، جبهه‌گیری می‌کند و عمل می‌کند. در این وضعیت، هدف اصلی آنها دیگر جذب مخاطب نیست، بلکه حفظ ساختار و دیوار‌های حاکمیتی است. اما مشکل اینجاست که وقتی اعتماد را از دست داده، در واقع تمام سرمایه رسانه‌ای خود را از دست داده است.»

رئیس دبیرخانه ستاد کشوری کنترل دخانیات گفت: مطالعات انجام‌شده نشان می‌دهد که بیش از ۳۰ درصد از جوانان به دلیل تأثیر تبلیغات و نمایش دخانیات به این رفتار روی می‌آورند.

فضای یله مجازی که قانون خاصی بر آن حاکم نیست باعث شده تا سلبریتی‌ها هر روز محتوای جدید از قبح شکنی و عبور از خطوط قرمز جامعه ایرانی را به نمایش بگذارند.

علاوه بر پرستو صالحی، افرادی چون حمید فرخ‌نژاد، برزو ارجمند، مهناز افشار و ارژنگ امیرفضلی نیز خواستار بازگشت به ایران هستند.

فضای مجازی نیز بخشی از زندگی حقیقی ماست و قطعاً حکمرانی و مدیریت جامعه صرفاً محدود به فضای حقیقی نیست و چه بسا در برخی زمینه ها مدیریت صحیح در فضای مجازی، اهمیتش بیش از مدیریت در فضای حقیقی باشد.

کانون توجه بودن به افراد مشهور قدرت قابل توجهی برای تأثیرگذاری بر برنامه‌های سیاسی می‌دهد.

در کشوری که اغلب، مسئولی عذرخواهی نمی‌کند، با ماجرای کورش کمپانی از سلبریتی‌ها و هنرمندان انتقام نگیرید.

بدون شک کوروش‌کمپانی اولین و آخرین شرکتی نخواهد بود که از طریق اعتمادسازی و هزینه‌تراشی برای چهره‌ها و سلبریتی‌ها، کلاه از سر مردم بر‌می‌دارد.

مراسم عزاداری فاطمیه اول در هیأت بنی‌فاطمه اصفهان با سخنرانی حجت‌الاسلام محمدمهدی ماندگاری و مرثیه‌خوانی مهدی رسولی برگزار شد.