هنرصنعت «قفل‌سازی چالِشتُر» از دوره صفویه رواج یافت و به شُهرتی جهانی رسید. به‌عنوان نمونه، قفل طلای درب خانه خدا (کعبه)، اثر «استاد عبدالله ریاحی چالشتری» بوده که سال‌ها پیش (در دوران قاجار) در سفر خود به مکه مکرمه و اقامت یک ساله‌اش در جوار حرم امن الهی، ساخته و نصب شده است که اکنون در موزه عربستان نگهداری می‌شود. برای ساخت قفل ۵ هزار و ۵۰۰ گرمی درب کعبه از فولاد، طلا و نقره استفاده شده است. استاد ریاحی حدود یک قرن پیش به دیار باقی شتافت. از جمله قفل‌های اثر «استاد احمد نیکزاد چالشتری» هم قفل طلای موجود در موزه امام رضا (ع) بوده که برای ساخت آن از یک کیلو و ۲۸۰ گرم طلا استفاده شده است.

رحیم محمدی جامعه شناس طی یادداشتی در کانال تلگرامی خود نوشت:

بیش از ۵۰ اثر تاریخی از دوره صفوی را چه کسی خراب کرده باشد خوب است؟! اصلا خوب که نیست و امروزه باور چنین اقدامی هم سخت است، ولی «ظل‌السلطان» قاجار چنین کاری کرد و ایرانی ها را از بخشی از یادگاران باشکوه دوران صفویه محروم کرد.

«سماور» از روزی که به ایران آمد، محبوب بود و بعدها که استفاده از آن فراگیر شد، این محبوبیت بیش‌تر و بیش‌تر هم شد و کار سماور نزد ایرانیان به جایی رسید که سماوری هم هست که به‌قول شاعر: «بخار رحمت آن جُرم خلق می‌پوشد».