پایگاه خبری حامیان ولایت/بین الملل

انتشار خبری جدید از جنایت های رخ داده در حق مهاجران غیرقانونی ایرانی باعث خشم و غضب در جامعه ایرانی شده است.

پدیده مهاجرت غیرقانونی شهروندان به خارج از کشور، پدیده ای است که باید از جنبه‌های مختلف مورد بررسی‌های جدی قرار گیرد.

این درحالی است که با بررسی های انجام شده در این حوزه، منشاء بخش بسیاری از این مهاجرت ها، صرفا دلایل اقتصادی و البته "عدم آگاهی و اطلاعات کافی" مهاجران از شرایط کشورهای مقصد است.


البته باتوجه به غیرقانونی بودن مهاجرت های مذکور، نمی توان هیچ آمار و ارقام دقیقی برای این پدیده در نظر گرفت و بررسی ها صرفا بر مبنای مشاهدات میدانی و اظهارات خود پناهجویان شکل می گیرد.


مسئله مهاجرت های غیر قانونی چندی پیش و با انفجار خبر قتل یک جوان ایرانی در کمپ های پناهندگی استرالیا در صدر اخبار و توجه افکار عمومی گرفت.

با توجه به رویاپردازی های حاصل از دروغ های مکرر شبکه های قاچاق انسان و تبلیغات ماهواره ای و البته تلخی خبر مذکور، افکار عمومی تا ساعات اولیه حاضر به پذیرش آن نبود، تا اینکه سیل بی پایانی از اسناد و تصاویر و در نهایت تایید دولت استرالیا، ماجرا را برای همگان روشن کرد.

تنها درخواست او که منجر به کشته شدنش شد این بود که تکلیفش مشخص شود، چرا که وی به همراه تعداد بسیاری از مهاجران غیر قانونی در آن کمپ، مدت ها بود منتظر پاسخ دولت استرالیا برای اجازه ورود به خاک آن کشور بودند.


حالا اما انتشار خبری جدید از جنایت های رخ داده در حق شهروندان ایرانی، مجددا باعث حساسیت جامعه کشورمان شده است.


در این خبر تاسف آور جدید، یک دختر 23 ساله ایرانی که از طریق مهاجرت غیرقانونی خواستار ورود به استرالیا بوده، در راه ورود به این کشور، در کمپ نگهداری از مهجران در جزیره "نائورو"، مورد تجاوز قرار گرفته است.

این در حالی است که همچنان دولت استرالیا به وعده های خود جهت درمان وی عمل نکرده است و هیچگونه مسئولیتی را در قبال او نمی پذیرد.


بردار این دختر در گفتگو با ای بی سی گفته است: مدت کوتاهی پس از این حادثه مسئولان استرالیایی به ما گفتند که در چند روز آینده شما و خانواده‌تان به شهر بریزبین استرالیا منتقل خواهید شد تا در پروسه ویژه درمانی در کنار خواهرتان باشید.


اما این اتفاق هرگز رخ نداده و دختر ایرانی در جزیره نائورا تنها باقی مانده است.


برادر دختر ایرانی در ادامه خبر داده که خواهرش دچار مشکلات جدی روحی روانی شده است؛ حتی دو بار اقدام به خود کشی کرده است یک بار تصمیم به بریدن رگ دست خود و یکبار دیگر با  با سر کشیدن بطری سم حشره کش.


پس از آخرین اقدام به خود کشی خواهرم در بیمارستان IHMS بستری است تا کنون مدت 3 هفته است که نه غذا خورده و نه با کسی صحبت کرده است.

این اقدام مورد تایید دولت استرالیا قرار گرفته، اما با وجود این، سخنگوی وزارت مهاجرت استرالیا در کمال بی شرمی گفته است: فرد مورد نظر امکانات درمانی مورد نیاز و درمانی روحی روانی را در نائورو دریافت کرده است، متخصصان درمانی هم تشخیص داده‌اند که او نیازی به انتقال به استرالیا برای ادامه درمان ندارد.


متاسفانه باید گفت، این مورد دردآور نیز، بیانگر تمامی رنجهایی که مهاجران غیر قانونی کشورمان در خارج از مرزهای ایران متحمل می شوند نیست و تنها جستجویی ساده در فضای مجازی کافی است تا با خاطرات بی شمار ایرانیانی روبرو شویم که جز تاسف و اندوه، ارمغانی برای ما ندارد.


اما آنچه در این میان بسیار جالب توجه است، سکون مجامع حقوق بشری و مدعیان حقوق انسان هاست، مدعیانی که به صرف یک برخورد "قانونی" با مجرمان سیاسی و امنیتی (و حتی در مواردی مانند مواد مخدر)، با هیاهوی رسانه ای بی پایان، سعی در ایجاد جو مسموم علیه کشورمان دارند.


حال جای این سوال باقی است، چرا مدعیان حقوق بشر به رنج ها و جنایت هایی که برای این مهاجران رخ می دهد هیچ واکنشی نشان نمی دهند؟! آیا آنها انسان نیستند؟ و یا اینکه منفعتی در پیگیری حقوق این قربانیان قاچاق انسان برای مدعیان حقوق بشر نیست؟!

منبع:جام نیوز