تیم فنی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در حالی به تهران می‌آید که ایران مواردی را که آژانس به عنوان «ابهام» اعلام کرده و درصدد رفع آنهاست؛ اتهاماتی مبتنی بر توهمات تل آویو می‌داند.

در فضای غفلت رسانه‌های رسمی کشور و همچنین فضاسازی‌های غیرواقعی رسانه‌های غربی و برخی جریان‌های غرب‌گرا در داخل، دستاوردهای سفر بسیار مهم وزیر امور خارجه به چین مورد توجه کافی قرار نگرفت.

تعیین ضرب‌الاجل از سوی تروئیکای اروپایی برای به بن‌بست کشیدن مذاکرات و سوق دادن مذاکرات به سمت توافق موقت صورت گرفته است.

نماینده روسیه و چند منبع موثق دیگر، مسیر گفتگوهای وین را مثبت ارزیابی می کنند حال آنکه رسانه های وابسته به تروئیکا، خط خبری دیگری را القا می کنند. اما این تفاوت چرا و از کجا ناشی می شود؟

تروئیکای اروپایی در ادامه اقدامات خود پس از نشست هفته قبل، تلاش بسیاری را برای تغییر ریل مذاکرات انجام داده‌اند تا از این رهگذر سه هدف را برآورده سازند.

لاف گزاف رابرت مالی و آن دیپلمات ارشد آمریکایی درباره قدرت آمریکا، یادآور دست میرزا علی اصغر خان اتابک است که از آستین جسد ناصرالدین شاه بیرون آمده بود تا جسد بی‌جان را زنده جا بزند!.

درخواست آمریکا برای فعال شدن مکانیسم ماشه حتی متحدان پیشین این کشور را هم آشفته و ناراضی کرده است. همه آنها متفق القولند که واشنگتن با خروج خود از توافق هسته ای دیگر نمی تواند از آن برای فشار علیه ایران استفاده کند.

یک کارشناس مسائل بین الملل معتقد است که ایران بیش از این بدلیل فشار های روز افزون از ناحیه افکار عمومی نمی تواند یکجانبه خسارت دولت های مسئولیت نشناس و غیر متعهد به قوانین بین المللی و ناقضین توافق نامه برجام را از جیب ملت ایران پرداخت نماید.