چهارشنبه 22 بهمن 1404 - Wed 11 Feb 2026
  • مرگ بر «بَعلِ» جنایتکاران جزیرهٔ اپستین!

  • ملت ایران امروز مشت محکمی بر دهان دشمن زد

  • حضور پرشکوه در راهپیمایی 22 بهمن پیام وحدت و عزت است

  • پزشکیان: ایران سرخم نخواهد کرد

  • نامزدهای سیمرغ جشنواره فیلم فجر مشخص شدند

  • هلاکت ۴ تروریست در خاش

  • بیانیه حزب‌الله لبنان به مناسبت سالروز پیروزی انقلاب اسلامی

  • مستاجرم ولی به مملکتم پشت نمی‌کنم /فیلم

  • در حال بروزرسانی | همه نسل‌ها برای مایوس کردن دوباره دشمن به خیابان آمدند/ حضور ده‌ها میلیونی مردم در راهپیمایی ۲۲ بهمن +عکس و فیلم

  • ملت ایران امروز پاسخ یاوه‌گویی دشمنان را داد

  • مسدود شدن اکانت‌های سلطنت‌طلب توسط پلیس هلند

  • اتش سوزی در نیروگاه برق الستوم

  • تونی کروس، لیگ عربستان را با خاک یکسان کرد

  • شهیده ‌ملینا اسدی‌ سند جنایات ‌اسرائیل و آمریکاست

  • "وابستگان نظامی اروپا" تروریستند

  • ماجرای جنگ پنهانی ترامپ علیه ایران +فیلم

  • سرائیل ۱ میلیارد دلار از غزه به جیب زد

  • وزیر بهداشت: ارز ترجیحی دارو ادامه دارد

  • قالیباف خطاب به مردم؛ مهم‌ترین مولفه قدرت شما هستید

  • هاشمیان پیشنهاد جدید مدیران پرسپولیس را رد کرد

  • درباره ما

    حامیان ولایت امروز یک سنگر است در خاکریز اول نبردی که آن را «جنگ نرم» می‌خوانند و اگر حق مدد فرماید برای حراست از فردای ایران اسلامی این سنگر را تبدیل به قرارگاهی خواهیم کرد تا جانانه از فرهنگ آسمانی این مرز و بوم حراست نماییم.

    در فرمول قدرت دنیای امروز، رسانه‌ها کارکرد ماشین جنگی دیروز را پیدا کرده‌اند. این رسانه‌ها هستند که گلوله‌های جریان‌ساز شلیک می‌کنند و به جای به زانو درآوردن ارتش حریف، تسلط بر افکار عمومی یک ملت را هدف قرار داده‌اند.

    امروز حتی آنانی که از دور هم دستی بر آتش رسانه دارند به نیکی دریافته اند بزرگترین دیکتاتوری عصر جدید در انسدادی است که برای تغییر و گشایش افق‌های جدید ایجاد شده است و کمتر کسی را جرأت اجتهاد در برابر غرب است، همه در برابر تابوهای تراشیده شده و افق‌های مجازی، کلاه به احترام برداشته‌اند. در دوران تحجر جدید، هیچ‌کس را فرصت و جرأت تفکر نیست و با غربالی ریزبافت و تنگ‌چشم، ساحت تفکر را به تسلیم و عصر امروز را به عصر ترجمه و تفسیر کشانده‌اند.

    سیستم عصبی جوامع امروز در دست رسانه‌ها و اصحاب رسانه است. اگر استراتژی رسانه‌ای نداشته باشیم، برایمان استراتژی می‌نویسند، اگر ایده نداریم، برایمان ایده می‌نویسد و اگر فکر نکنیم، برای ما فکر می‌کنند. آنها سخت به دنبال صندلی‌های خالی هستند. اگر صندلی خالی فرهنگ و اندیشه را خالی بگذاریم دیگرانی هستند که بر آن تکیه زنند و ما را اسیر ریل‌گذاری‌های مجازی کنند.

     می‌توان با همه بود و با همه همراه شد و با کنار گذاشتن مهمیز نقد و اعتراض، محبوب دل‌ همگان شد. می‌توان کلی‌گویی‌های دبستانی کرد و به احترام تابوهای تراشیده شده کلاه مبارک را برداشت، می‌توان در یک بازی تمام‌عیار جمعی، عده‌ای گرم‌ شوند، عده‌ای سرگرم و گروهی دیگر هم به تماشای این گرم شدن‌ها و سرگرم‌شدن‌ها بنشینند، آنگاه دیگر از ملامت ملامتگران خبری نخواهد بود.

    رسانه را می‌توان در ردیف تفریحات سالم هم تعریف کرد و با تبدیل آن به یک مؤسسه انتفاعی به حواشی حقیقت پرداخت و خرمن امتیازات را هم در پای این رسانه بی‌رگ و به اصطلاح بی‌طرف سرازیر کرد. می‌توان اصلاً جدی نبود و همه‌چیز را در سرگرمی و تفریح و تفنن خلاصه کرد. می‌توان در ردیف روشنفکران و فاضلان حرفه‌ای بود و از صحنه‌های دفاع از حقیقت غایب بود.

    پروردگارا، به ما صدق و صفا و صداقت و راستی و راستگویی و اخلاص عطا فرما، چرا که امیر ما فرمود:«و لما رأی الله صدقنا انزل علینا النصر»