پنجشنبه 09 بهمن 1404 - Thu 29 Jan 2026
  • جشنواره فیلم فجر با نمایش یک انیمیشن افتتاح می‌شود

  • نگاهی به چالش‌های اجرای قانون کالابرگ

  • بازداشت کودک ۵ ساله در تگزاس / عکس

  • از مصرف گل و مشروب تا آتش زدن سطل و لاستیک+ فیلم

  • پاسخ ایران به حمله آمریکا بی‌سابقه خواهد بود

  • شرط جدید کسر خدمت سربازی اعلام شد

  • آمریکا از ۷ ماه قبل آسیب‌پذیرتر و ایران برای تلافی مصمم‌تر است

  • زلزله در ردیف‌های بودجه/ نهادهای بی‌خاصیت حذف می‌شوند؟

  • سلبریتی‌ها؛ این بار جای جلاد و شهید عوض نمی‌شود+عکس و فیلم

  • قیمت نفت در بازارهای جهانی پنجشنبه ۹ بهمن

  • ویتامینی که از بدن در برابر آنفلوآنزا محافظت می کند

  • چگونه یک سمفونی به موسیقی متن جنایت تبدیل شد؟+عکس و فیلم

  • ایران در صورت صادقانه بودن مذاکرات با آمریکا، آماده مذاکره است +فیلم

  • خبر بد برای استقلال/ جدایی ستاره خارجی از استقلال

  • آمریکا مهم‌ترین سامانه‌های دفاعی خود را به منطقه اعزام کرد

  • دردسر جدید برای پرسپولیس

  • هشدار دستیار رهبری خطاب به ترامپ

  • رهبری حکیمانه، عامل عبور کشور از فتنه‌ها و شکست نقشه دشمنان

  • امشبم همه میخوابیم!

  • ۳ ستاره جدید به پرسپولیس پیوستند

  • درباره ما

    حامیان ولایت امروز یک سنگر است در خاکریز اول نبردی که آن را «جنگ نرم» می‌خوانند و اگر حق مدد فرماید برای حراست از فردای ایران اسلامی این سنگر را تبدیل به قرارگاهی خواهیم کرد تا جانانه از فرهنگ آسمانی این مرز و بوم حراست نماییم.

    در فرمول قدرت دنیای امروز، رسانه‌ها کارکرد ماشین جنگی دیروز را پیدا کرده‌اند. این رسانه‌ها هستند که گلوله‌های جریان‌ساز شلیک می‌کنند و به جای به زانو درآوردن ارتش حریف، تسلط بر افکار عمومی یک ملت را هدف قرار داده‌اند.

    امروز حتی آنانی که از دور هم دستی بر آتش رسانه دارند به نیکی دریافته اند بزرگترین دیکتاتوری عصر جدید در انسدادی است که برای تغییر و گشایش افق‌های جدید ایجاد شده است و کمتر کسی را جرأت اجتهاد در برابر غرب است، همه در برابر تابوهای تراشیده شده و افق‌های مجازی، کلاه به احترام برداشته‌اند. در دوران تحجر جدید، هیچ‌کس را فرصت و جرأت تفکر نیست و با غربالی ریزبافت و تنگ‌چشم، ساحت تفکر را به تسلیم و عصر امروز را به عصر ترجمه و تفسیر کشانده‌اند.

    سیستم عصبی جوامع امروز در دست رسانه‌ها و اصحاب رسانه است. اگر استراتژی رسانه‌ای نداشته باشیم، برایمان استراتژی می‌نویسند، اگر ایده نداریم، برایمان ایده می‌نویسد و اگر فکر نکنیم، برای ما فکر می‌کنند. آنها سخت به دنبال صندلی‌های خالی هستند. اگر صندلی خالی فرهنگ و اندیشه را خالی بگذاریم دیگرانی هستند که بر آن تکیه زنند و ما را اسیر ریل‌گذاری‌های مجازی کنند.

     می‌توان با همه بود و با همه همراه شد و با کنار گذاشتن مهمیز نقد و اعتراض، محبوب دل‌ همگان شد. می‌توان کلی‌گویی‌های دبستانی کرد و به احترام تابوهای تراشیده شده کلاه مبارک را برداشت، می‌توان در یک بازی تمام‌عیار جمعی، عده‌ای گرم‌ شوند، عده‌ای سرگرم و گروهی دیگر هم به تماشای این گرم شدن‌ها و سرگرم‌شدن‌ها بنشینند، آنگاه دیگر از ملامت ملامتگران خبری نخواهد بود.

    رسانه را می‌توان در ردیف تفریحات سالم هم تعریف کرد و با تبدیل آن به یک مؤسسه انتفاعی به حواشی حقیقت پرداخت و خرمن امتیازات را هم در پای این رسانه بی‌رگ و به اصطلاح بی‌طرف سرازیر کرد. می‌توان اصلاً جدی نبود و همه‌چیز را در سرگرمی و تفریح و تفنن خلاصه کرد. می‌توان در ردیف روشنفکران و فاضلان حرفه‌ای بود و از صحنه‌های دفاع از حقیقت غایب بود.

    پروردگارا، به ما صدق و صفا و صداقت و راستی و راستگویی و اخلاص عطا فرما، چرا که امیر ما فرمود:«و لما رأی الله صدقنا انزل علینا النصر»