حاشیه‌های نهمین روز سی وپنجمین جشنواره فیلم فجر/ از صدای اعتراض خبرنگاران از بی‌برنامگی و خستگی تا مجالی برای قهقهه های توخالی!

ام.اس بهانه ایست برای آن که برخی از مشکلات زناشویی نظیر طلاق عاطفی، خیانتهای زناشویی و ازدواجهای متعدد آسیب شناسی شود. کارگردان سعی کرده این آسیب شناسی را به گونه ای کاملا صریح و بی پرده پوشی انجام دهد و همین است که فیلم را جذاب می کند.

*محصولی کم مایه

وقتی کارگردانی نداند هدفش از فیلمسازی چیست چاره ای ندارد جز تکرار موتیفهای موفقیت آمیز اثر قبلی اش. این آفتی است که "اسرافیل" فیلم جدید آیدا پناهنده را درگیر خود کرده. موتیفهای زن تحت ظلم از سوی مردان و مردانی که خودخواهی آنهاست که آسیبهای فراوانی به زنان وارد می کند پیشتر در فیلم اول پناهنده "ناهید" وجود داشت و حالا همان موتیفها بدون هر گونه نوآوری وارد فضای "اسرافیل" شده است.

ریتم کند فیلم و شخصیت پردازی ناقص کاراکترها و حرکت بر مدار نمادهای گل درشت آزار و اذیت زنان برای دلبری از جشنواره های غربی ضربات جبران ناپذیری را بر پیکره اثر وارد کرده و موجب شده "اسرافیل" بیش از حد درگیر تکرار مکررات نمایانده شود.

بازیهای بی حس و حال هدیه تهرانی و علی عمرانی که حتی نمی توانند لهجه شمالی مرتبط با خاستگاه کاراکترها را ادا کنند مزید علت شده تا "اسرافیل" به محصولی کم مایه بدل شود.

*نقصان؛ وجه ذاتی آدمی

پرهیز از رک گویی و تلاش برای صحبت از مفاهیم سیاسی در لایه های زیرین برای دور ماندن از سانسور ویژگی اصلی "کمدی انسانی" است؛ تازه ترین فیلم محمدهادی کریمی که سوابق نویسندگی هم دارد.

"کمدی انسانی" داستان پناه بردن کارکتری بی نام از چپ به راست و سپس از راست به چپ را روایت می کند؛ آن هم در شرایطی که هیچ کدام از این چپ و راستها آرامش روحش را موجب نمی شود.

فیلم بناست از نقصان آدمی در هر موقعیتی که در آن قرار می گیرد سخن گوید؛ نقصانی که موجب می شود آدمی به دنبال موقعیت تازه تر برای بهبود اوضاع برود اما در نهایت باز هم نقصان است که نصیبش می شود.

"کمدی انسانی" فیلمی است با ریتمی کند شاید برای درک مفاهیم فلسفی زیرلایه اثر و برای همین میتوان آن را در شمار آثاری دانست که در گذر زمان درک شود.

*کمدی بی مغز

"گشت2" تلاش سعید سهیلی برای امتداد شوخیهای "گشت ارشاد" در جهت سود مالی هنگفت است. فیلم همه چیز دارد؛ از شوخی های کوچه بازاری گرفته تا موسیقی گل درشت و طعنه های اروتیک که توسط سه کاراکتر اصلی خلق می شود.

سهیلی در جهت خنده گرفتن از مخاطب هیچ مانعی پیش روی خود نگذاشته و حتی در جایی از صدای باد گلو برای خنده گرفتن سود می جوید!فیلم یک کمدی بی مغز تمام عیار است که فقط ساخته شده برای خنداندن و کارگردان هم ابایی ندارد از اینکه به صراحت از هدفش برای تولید محصولی تجاری سخن گوید. با این حال نکته اینجاست که اگر در دنباله سازی به فکر اصلاح رویه‌ها نباشیم و حرکت روبه جلو را مدنظر قرار ندهیم دیری نمی گذرد آلوده در تکرار مکررات می شویم.

"گشت2" هم پر از تکرار است و هرچند کوشیده شده مبتنی با یک ویژگی جدید کاراکتری با بازی پولاد کیمیایی موقعیتهای تازه خلق شود اما کارگردان تا کم می آودد پناه می برد به بداهه پردازی و تکیه کلامهایی که بیشتر به درد سریالهای نودشبی می خورد و همین است که نفس فیلم را می گیرد و آن را به محصولی یک بار مصرف بدل می کند.

*یک فیلم دفاع مقدسی آبرومند

"اشنوگل" را باید جزو غیرمنتظره ترین فیلمهای جشنواره دانست. تنها فیلم دفاع مقدسی جشنواره که واهمه ای از تصویرسازی اتفاقات کوران جنگ ندارد و اتفاقا می کوشد با پرداخت درست و دقیق تصویرساز بخشی از ایثارگریهای غواصان باشد.فیلم در ساختاری شبیه به "سفر به چزابه" از زمان حال شروع شده و با فلاش بکهایی که به گذشته زده می شود تصویرساز جنگ است.

"اشنوگل" اله مانهای مرتبط با گروهک منافقین و خیانتهای آنها در حق رزمندگان را هم تصویرسازی کرده است که این نیز به نوبه خود توانسته در افزودن کارکرد دراماتیک فیلم موثر باشد."اشنوگل" هرچند در تیتراژ ابتدایی خود از واقعی نبودن داستان می گوید اما جای جای فیلم با رخدادهایی مواجهیم کاملا برآمده از حماسه های دفاع مقدس.

«کمدی انسانی» از آن جمله فیلم هایی بود که نه تنها با استقبال مواجه نشد، بلکه به خاطر عدم توانایی در جلب نظر مخاطبان و اهالی رسانه در زمان نمایش، در نشست نقد و بررسی نیز اهالی رسانه سوال خاصی درباره آن نداشتند و در حقیقت یکی از بی حاشیه ترین فیلم ها چه در زمان اکران و چه در نشست در طول 9 روز جشنواره مربوط به «کمدی انسانی» است.

«اسرافیل» آیدا پناهنده هم که در ساعت 18 اکران شد، نتوانست آنگونه که باید نظر مخاطبان را به خود جلب کند؛ هر چند که پناهنده با به تصویر کشیدن مناظر زیبا از شمال کشور سعی داشت مخاطب را راضی نگه دارد، ولی این اتفاق نیفتاد و مخاطبان بعد از پایان نمایش، ناراضی سالن های نمایش را ترک کردند؛ با این حال باید عنوان کرد که «اسرافیل» حداقل توانست اکثر مخاطبان را تا پایان با خود همراه کند و سالن های نمایش برج میلاد را تا حدودی پر از تماشاگر نگه دارد.

نشست نقد و بررسی این فیلم نیز همانند برخی دیگر از آثار به نمایش درآمده در کاخ جشنواره، با حاشیه هایی همراه بود، اولین حاشیه این فیلم اعتراض یکی از خبرنگاران درباره روند برگزاری جشنواره و حضور عوامل فیلم ها در سالن نشست ها بود. این خبرنگار گفت: طی 9 روز گذشته باهمه فشار کاری ملاحظه کردیم که دوستان در آن سمت میز قرار می گیرند اگر دوست ندارند پاسخ بدهند میتوانند نیایند ما تلاش داریم به شما و فیلم ها کمک کنیم اما برخی دوستان به خود اجازه میدهند هر حرفی بزنند و توهین کنند.

وی افزود: یکی از اتفاقات در نشست خبری شب گذشته رخ داد. یک مسئله دیگر درباره برخی برخوردها در سالن انتظار است که احتراممان را نگه نمیدارند هیچکس حق ندارد از خبرنگاری بپرسد که شما به چه حقی اینجا هستید. این برخوردها با خبرنگاران زحمت کش خوب نیست.

بهروز غریب پور که دراین نشست حضور داشت گفت: من هیچ زمان یاد ندارم به هیچ خبرنگاری بدرفتاری کرده باشم اولین شغل من روزنامه نگاری بوده است. اجازه دهید من کسب اطلاع کنم دراین رابطه پاسخ میدهم.

البته این همه ماجرا نبود؛ چرا که پژمان بازغی در پی این نزاع ها، با ناراحتی از جایش بلند شد و گفت: این رفتارها توهین امیز است درحالیکه زیاد طول کشیده و این مشکلات مربوط به کاخ جشنواره است نه ما.

بازغی عنوان کرد: ما در شرایطی کار اسرافیل کردیم که برف سنگین آمد و جانمان را کف دست گذاشتیم. درباره این وضعیت هم ناراحت شدم چون من هم دیروز کارت نداشتم و راهم ندادند دلیل نمی شود اینجا مطرح کنم.

بعد از نشست «اسرافیل» و حاشیه هایش که ترکش های آن باز هم به خبرنگاران اصابت کرد، نوبت به اکران «گشت 2» سعید سهیلی رسید، فیلمی که انتظار می رفت خستگی نهمین روز از جشنواره را تا حدودی رفع کند، ولی این اتفاق نیفتاد، هر چند که سهیلی در ساخت موقعیت های طنز تا حدودی در این فیلم موفق عمل کرده، ولی به کار گیری دیالوگ های سخیف باعث شد تا خبرنگاران نسبت به آن واکنش نشان دهند، دیالوگ هایی که هر چند برای خنداندن مخاطب به کار گرفته شده، ولی در حقیقت به قدری سخیف هستند که شاید تنها در یکی یا دو فیلم در طول جشنواره های گذشته می توان نظیر آنها را پیدا کرد.

«گشت 2» نیز با وجود اینکه در هنگام آغاز نمایش، توانست سالن های برج میلاد را پر از تماشاگر کند و حتی اکثر غریب به اتفاق مخاطبان را نیز تا پایان با خود همراه کند، ولی مخاطبانی که بعد از اتمام فیلم از سالن خارج شدند، چندان از نمایش آن راضی نبودند، امسال جشنواره فیلم فجر تنها 3 فیلم کمدی داشت، «ایتالیا ایتالیا»، «خوب، بد، جلف» و «گشت 2» که باید بگوییم «خوب، بد و جلف» توانست نظر اکثر منتقدان و اهالی رسانه را به عنوان یک فیلم کمدی سالم به خود جلب کند.

نشست نقد و بررسی «گشت 2» نیز خالی از حاشیه نبود؛ چرا که وقتی نوبت به پرسش خبرنگاران رسید، اولین خبرنگار با اظهارتاسف برای هیئت انتخاب در خصوص انتخاب «گشت 2» به عنوان فیلم حاضر در جشنواره و به ویژه انتخاب آن در بخش سودای سیمرغ، عنوان کرد: چرا باید فیلمی که با دیالوگ های سخیف می خواهد مخاطب را بخنداند، در بخش سودای سیمرغ حضور داشته باشد و چه اتفاقی برای سهیلی افتاده که به سمت ساخت چنین فیلمی رفته است، البته سهیلی که با دقت به حرف های این خبرنگار گوش می داد، بعد از صحبت های وی گفت: این نکته سوال نبود پس نمی توان به آن پاسخ داد، ولی شک نکنید که در مسیر ما تغییری ایجاد شده است و من یک سال پیش یک فرد دیگر بودم و قطعا الان تغییر کرده ام ولی اینکه با یکی و دو دیالوگ بگوییم فیلم سخیف است،اینگونه نیست.

البته این همه حاشیه ها نیست؛ چرا که شیطنت های بیش از حد ساعد سهیلی در نشست باعث شد تا سعید سهیلی، به عنوان پدر خطاب به پدرش بگوید: آرام باش بچه!، این پسر 3 هفته ای را در بیان های اهواز گذرانده و تازه چشمش به شهر افتاده، به همین دلیل شیطنت می کند.

منبع : حامیان ولایت