شاگرد شلوغ و پرهیاهوی دانشگاه که استاد عشق و شهادت شد/ شهیدی که طی عملیات محرم خلعت شهادت پوشید+مداحی

زندگی نامه

شهید محمد رضا دهقان امیری متولد 26فروردین ماه سال 1374 دراستان تهران دیده به جهان گشود. محمد رضا از نسل چهارم از فرزندان حضرت روح الله (ره) بود که برای دفاع از حرم هجرت کرده و به شهادت رسید.

محمد رضا دانش آموخته ی دبیرستان علوم و معارف اسلامی امام صادق (ع) و دانشجوی سال سوم فقه و حقوق اسلامی در مدرسه عالی شهید مطهری بود.
از صفات بارز اخلاقی محمد رضا می توان خوش خلقی و خلوص نیت در انجام وظایف دینی و امور خیر اشاره کرد

محمدرضا تو دوران تحصیلش، چه مدرسه چه دانشگاه، خیلی شیطنت داشت. آنقدر که اساتید از دستش او بسیار گله می کردند. با تمام این ها، اساتید برایش قابل احترام بودند  و به خاطر تنبیه ها و جریمه ها کینه و دلخوریبه وجود نمی آمد.  مودب بود، اگر شیطنتی هم می کرد، سعی داشت دلخوری ایجاد نشود.آخر سال هم میرفت از اساتید حلالیت می طلبید.شاید هیچکس فکرش را نمی کرد، "شاگرد شلوغ مدرسه و دانشگاه" استاد عشق و شهادت بشود.

خاطرات مادر شهید محمدرضا دهقان امیری

مادر شهید دهقان امیری  با اشاره به روحیات ویژه این شهید اظهار کرد: محمدرضا در عین آن که یک جوانی با ظاهر امروزی بود ولی روحیه‌ای آرمانگرا داشت و هدف زندگی خود را حرکت در مسیر سیدالشهدا(ع) قرار داده بود.

وی افزود: او برای رسیدن به این هدف تلاش بسیاری کرد و به نظرم آنچه که او را به اوج رساند و سعادت شهادت را نصیبش کرد، مراقبت دقیقش بر رفتار و کردار و گفتارش بود.

این مادر شهید در ادامه سخنانش بیان کرد: من با تمام وجود اعتقاد دارم، راهی که این شهدا انتخاب کردند، راه حقی است و آن‌ها هم اکنون زنده هستند، همچنان که ما بعد از گذشت 7 ماه از شهادت محمدرضا، حضور او در کنار خود و در محیط خانه احساس می‌کنیم.

 محمدرضا از همان کودکی به واسطه شهادت دو تن از دایی‌هایش، عشق زیادی به شهدای دفاع مقدس به ویژه فرماندهان شهید آن دوران داشت.

 وقتی موضوع مدافعین حرم مطرح شد، محمدرضا نیز به واسطه علاقه‌ای که به شهدا و راه امام حسین(ع) داشت، من و پدرش را به راحتی برای حضور در این عرصه راضی کرد. درواقع ما خودمان مشوّق او شدیم تا وارد این مسیر شود.

مادر شهید دهقان امیری با اشاره به آخرین خداحافظی شهید با خانواده‌اش بیان کرد: محمدرضا در لحظات آخری که می‌خواست از ما جدا شود، از ما در مورد محلی که می‌خواست اعزام شود و انتهای این راه پر از خطر که کشتن شدن است، گفت و از ما پرسید که آیا شما برای من دلتنگ خواهید شد؟

وی افزود: ولی من در جواب به او گفتم، پسرم آخر این راه کشته شدن نیست بلکه شهادت است. وقتی راه و حرف تو حق است و می‌خواهی برای دفاع از حرم حضرت زینب(س) بروی، من چرا باید برای تو دلتنگ باشم.

وی ادامه داد: من می‌خواستم این لحظات خداحافظی برای او دلنشین باشد و احساس می‌کردم اگر دلتنگی کنم، محمدرضا سست شود و به این راه نرود و آن وقت من در مقابل حضرت زینب(س) شرمنده شوم.

مهدیه دهقان امیری خواهر شهید با اشاره به آخرین تماس شهید دو روز قبل از شهادتش گفت: وقتی برادرم برای آخرین بار با منزل تماس گرفت از مادرم خواست که برای شهادتش دعا کند و مادرم برای اولین بار به او گفت که ان‌شاءالله شهید می‌شوی.

وی افزود: برای من شنیدن این حرف‌ها خیلی سخت بود درحالی که پیش‌تر از آن با برادرم در مورد متاهل شدنش صحبت می‌کردیم. وقتی می‌خواستم با او صحبت کنم گفتم تو که تکلیفت با خودت مشخص نیست، بالاخره یا ازدواج یا شهادت!

خواهر شهید دهقان امیری ادامه داد: برادرم به من گفت، فکر کنم این حدیث امام علی(ع) رو فراموش کردی که می‌فرمایند: «برای دنیایت جوری برنامه ریزی کن که انگار تا قیامت زنده‌ای و برای آخرتت هم جوری برنامه ریزی‌کن که انگار همین فردا قرار است از دنیا بروی.» و من در مقابل این حرف راهی جز سکوت کردن نداشتم.

خاطرات هم رزم شهید محمدرضا دهقان امیری

یکی از رفقا و هم دانشگاهی هایش تعریف می‌کرد که با محمد پینت بال می‌رفتیم.به شوخی به شهید دهقان گفتم: آقا همه تیرها عین این بازی‌های کامپیوتری به سر و کله من خورد.او گفت: اشکال نداره داداش! چه چیزی بهتر از اینکه بی سر شهید شوی.خودم گلوله بارانش کرده بودم، به شوخی گفتم چیزی نصیب تو نمی‌شود محمد! همه تیرهایی که نثارت کردم به سینه و پهلو‌هایت خورد.وقتی که پیکرش را آوردند و نحوه شهادتش را فهمیدم نابود شدم.با خودم فکر کردم اشتباه از من بود که گمان می‌کردم چیزی به تو نمی‌رسد

 

نحوه شهادت شهید محمورضا دهقان امیری

محمدرضا در منطقه العیس با داعشی‌ها درگیر می‌شوند و مورد اصابت گلوله مستقیم توپ 23 قرار می‌گیرند و همراه سه نفر دیگر از دوستانشان به شهادت می‌رسند که بعدها به شهدای «اربعه حلب» معروف شدند.

همزمان با آخرین روز های ماه محرم الحرام در نبرد با تروریست های تکفیری در حومه حلب طی عملیات محرم خلعت شهادت پوشید ودر تاریخ 25 آبان در امام زاده علی اکبر چیذر به خاک سپرده شد.

قسمتی از وصیت نامه شهید:

"الذین اذا اصابتهم مصیبه قالو انا لله و انا الیه راجعون"

صبررا سرلوحه کارخود قرار دهید و مطمئن باشید که همه از این دنیا خواهند رفت و تنها کسی که باقی می ماند خداوند متعال است،اگر دلتان گرفت یاد عاشورا کنید و مطمئن باشید غم شما از غم ام المصائب خانوم زینب کبری(س) کوچک تر است.روضه اباعبدالله و خانوم زینب کبری فراموش نشود.

کاری از:محسن برآسود

منبع : حامیان ولایت