به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از فارس ،
حسن روحانی نشان داده است که در بزنگاههای تاریخی تلاش میکند بار دیگر در فضای عمومی حضور یافته و همچون گذشته با طرح مواضع بحثبرانگیز، نقشآفرینی سیاسی خود را برجسته کند.پس از حوادثی که در بستر اعتراضات اقتصادی شکل گرفت، چهرههای مختلف با ارائه دیدگاهها و پیشنهادهایی وارد میدان شدند. در این میان، مهمترین موضوع مورد توجه، کمک به دولت برای اجرای صحیح طرحهایی است که بتواند بخشی از مشکلات اقتصادی کشور را ترمیم کرده و وضعیت معیشت مردم را بهبود بخشد.
مردم مشکلات اقتصادی دارند، روحانی بحث سیاسی میکند
با این حال، حسن روحانی در اظهارات اخیر خود، به جای تمرکز بر راهکارهای اقتصادی، موضوع را بیشتر از منظر سیاسی مورد توجه قرار داده و با طرح مباحثی همچون همهپرسی، فضای بحث را به سمت مسائل سیاسی سوق داده است.
کانالیزه کردن روشهای مواجهه با مشکلات
در مباحث مطرحشده از سوی روحانی، این گزاره تکرار میشود که ادامه مسیر فعلی مشکلات را حل نمیکند. درواقع در این مباحث مشکلات بزرگ و لاینحل جلوه داده شده و نوعی بن بست نمایی در رسیدن به راهحلهای مختلف و در دسترس نیز به افکار عمومی تزریق میشود. طرح موضوع همهپرسی سیاسی در شرایطی که جامعه درگیر مسائل اقتصادی و معیشتی است، از نگاه منتقدان نوعی انتقال بحث از حوزه اقتصاد به حوزه سیاست و همچنین کانالیزه کردن مسائل کشور به سمت روشهای کهنه و تجربه شده دولتهای روحانی و ماقبل آن در دوران اصلاحات نیز است.
تجربه ناموفق رویکردهای دولتهای روحانی
بر این اساس حرف تازهای گفته نمیشود. تاکید بر مسائل سیاست خارجی و ... که در دولتهای وی کاملا مردم با پوست و گوشت و استخوان کارایی آن را درک کردهاند، روشی است که خصوصا در این شرایط سطح مهمی از انتظارات را پاسخ نمیدهد. این تجربه ناموفق تا جایی است که دهه ۹۰ را دهه از دست رفته در برابر عملکرد دولت روحانی دانسته و بخش مهمی از وضعیت امروز را به همین رویکرد و عملکرد نسبت میدهند. درحالی که بخشی از نارضایتیها به همین عملکرد باز میگردد روحانی با کنایه به انتخابات درصد مشارکت را پایینتر از زمان خود دانسته و به ساختار انتخابات انتقاد میکند اما در همین مشارکت سیاسی بوده که «مسعود پزشکیان» به عنوان یک اصلاح طلب پیروز شده است. این رویکرد و نگاه سیاسی پیش از آن هم مسبوق به سابقه است؛ چرا که در مقاطع مختلف، برخی گروههای اصلاحطلب در مواجهه با مطالبات اقتصادی، بیش از آنکه بر حل مسائل معیشتی تمرکز کنند، موضوع را از دریچه سیاست دنبال کردهاند؛ امری که به اعتقاد برخی کارشناسان اقتصادی، موجب انحراف از مسئله اصلی شده است.چنانکه «موسی غنینژاد» اقتصاددان لیبرال نزدیک به جریان اصلاحات نیز پیشتر تأکید کرده بود برخی جریانها به دلیل ریشههای فکری خود، تقدم توسعه سیاسی بر توسعه اقتصادی را دنبال میکردند. وی در این باره گفته است:«جامعه مدنی یکی از شعارهای اصلی اصلاحطلبان بود که به شدت برای آن سینه چاک میکردند اما توجه نداشتند که یکی از مولفههای ضروری و تفکیکناپذیر آن عبارت است از اقتصاد...»
نقش دولت و مطالبات اقتصادی جامعه
در شرایط کنونی، بخش قابل توجهی از اعتراضات اخیر ماهیتی اقتصادی و صنفی داشته است؛ بهویژه بازاریان و کسبه که همواره بر تفکیک مطالبات اقتصادی از خشونت و آشوب تأکید داشتهاند.دولت نیز در واکنش به شرایط موجود، بستههای اقتصادی را طراحی و اجرا کرد؛ هرچند اجرای این برنامهها با چالشهایی همراه بود و برخی تکانههای اقتصادی به بهانهای برای سوءاستفاده از اعتراضات تبدیل شد. نگاه در حوزه اصلاح اقتصادی امری تازه نیست، بلکه کارشناسان حتی قبل از اعتراضات بر ضرورت اصلاح تیم اقتصادی دولت و اجرای دقیقتر برنامهها تأکید داشته و دارند.
ضرورت تمرکز بر راهکارهای معیشتی
در چنین فضایی، منتقدان معتقدند به جای طرح مباحث سیاسی، ارائه راهکارهای عملی برای بهبود وضعیت معیشتی مردم میتواند نقش مؤثرتری در کاهش نارضایتیها ایفا کند تا انحراف این مسائل به موارد سیاسی. از نگاه آنان، حمایت از اجرای صحیح برنامههای اقتصادی، مهمتر از کشاندن افکار عمومی به مجادلات سیاسی است و در بعد سیاسی باید با همبستگی و ایجاد انسجام نسبت به اجرای درست طرحهای اقتصادی اقدام کرد. چشمانداز پیش رودر شرایطی که دولت در حوزه سیاسی به دنبال تقویت همبستگی داخلی است، آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد تمرکز بر حل مشکلات اقتصادی و پاسخ به مطالبات معیشتی مردم است. عبور از چالشهای کنونی در گرو کاهش سیاستزدگی، افزایش انسجام داخلی و اجرای دقیق برنامههای اقتصادی خواهد بود؛ مسیری که میتواند اعتماد عمومی را تقویت کرده و زمینه بهبود شرایط را فراهم سازد.
