مسیری دیگربرای دیده شدن فیلم ها

به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از فارس

برخی اوقات سرنوشت فیلم‌های سینمایی نه بر پرده نقره‌ای سینما بلکه در قاب جادویی تلویزیون رقم می‌خورد. آثاری که جدا از هیاهوی گیشه، اکران‌های میلیاردی و رقابت با دیگر فیلم‌ها، در تلویزیون و در میان خانواده جان و رنگ دیگری می‌گیرند.

مدتی است که تلویزیون به ویژه پس از دفاع مقدس 12 روزه یک استراتژی رسانه‌ای متفاوت به خود گرفته است؛ پخش آثار سینمایی در تلویزیون که پای آن‌ها هنوز به گیشه و سالن سینما نرسیده است. در هنگام دفاع مقدس 12 روزه، برای نخستین بار فیلم سینمایی «خدای جنگ» در تلویزیون به اکران عموم رسید. اثری که سال گذشته در جشنواره فیلم فجر مورد تحسین و داستان آن دربرگیرنده روایتی از ساخت نخستین موشک در صنعت دفاعی کشور بود. آن 12 روز که رژیم اشغالگر با بمباران، جمعی از هموطنان ما را به شهادت رساند، اکران «خدای جنگ»، تصمیم استراتژی در تلویزیون به شمار رفت.

«خدای جنگ» می‌توانست روزی در سینما به اکران گذاشته شود، اما پخش آن در برهه‌ای حساس از تاریخ معاصر، توانست جلوه‌ای دیگر به این اثر سینمایی ببخشد و ارزش افزوده‌ای به آن اضافه کند.

در چند روز گذشته نیز، تلوبیون به عنوان آرشیو و پلتفرم اینترنتی تلویزیون، فیلم سینمایی «بازی خونی» که سال گذشته در جشنواره فیلم فجر حضور داشت را بنا بر ارزیابی شرایط کشور زودتر از آن که بر پرده سینما ظاهر شود، به اکران رساند. این فیلم سینمایی که به سالگرد حماسه مردمی ۶ بهمن ۱۳۶۰ در آمل مرتبط هست، روایتگر بخشی از تاریخ معاصر ایران است و داستانی دراماتیک را در خصوص گروهکی افراطی به نام سربداران که علیه امنیت کشور اقدام کرده و سعی دارند به عنوان جبهه سوم، نظام حاکم را به بن‌بست بکشانند در بر می‌گیرد.

نمایش این اثر نیز همگونی قابل توجهی با اغتشاشات اخیر و طرح عملیات‌های تروریستی دارد و می‌تواند در راستای یک استراتژی رسانه‌ای، در قاب سکانس‌های نمایشی، تصویر حقیقی تروریست‌ها را نمایان کند.

این رویکرد تازه در اکران تلویزیونی فیلم‌های سینمایی را می‌توان نشانه‌ای از تغییر در الگوی سنتی توزیع و مصرف محصولات فرهنگی دانست. تغییری که بیش از آن‌ که صرفا اقتصادی باشد، ریشه در ملاحظات رسانه‌ای، اجتماعی و سیاسی دارد. تلویزیون در این چهارچوب، نه تنها به عنوان بستر پخش‌ کننده، بلکه به‌ مثابه یک تنظیم‌گر معنا وارد می‌شود و به خوانش مخاطب از اثر جهت می‌دهد.

تماشای رایگان، جمعی و بی ‌واسطه آثار سینمایی در تلویزیون هیجان متفاوتی می‌سازد. مخاطبی که شاید برای خرید بلیت مردد باشد، در خانه با کنجکاوی پای اثری می‌نشیند که ناگهان اهمیت پیدا می کند؛ اهمیت از جهت زمانه‌ای که در آن پخش می‌شود. این همزمانی محتوا و موقعیت، به فیلم معنا و وزن تازه‌ای می‌دهد. گویی اثر نه فقط روایتگر یک داستان، که پاسخ‌ دهنده به حال ‌و هوای روز جامعه است. در چنین شرایطی برخی فیلم‌ها بیرون از مناسبات مرسوم سینما، دیده‌تر، بحث‌ برانگیزتر و حتی ماندگارتر می‌شوند؛ تجربه‌ای که ارزش بازخوانی و تامل دارد.