به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از فارس
حسینعلی حاجیدلیگانی، نماینده مردم شاهینشهر، برخوار و میمه در مجلس شورای اسلامی، اظهار داشت: جریانی که دشمن دنبال میکند، خط دوگانگی در مدیریت کشور است؛ میخواهد عدهای از مسئولان را در برابر عدهای دیگر از درون حاکمیت قرار دهد و القا کند که کشور به بنبست رسیده است؛ مگر آنکه تسلیم خواستههای نامشروع و مورد نظر دشمن شویم.
وی ادامه داد: بخشی از حاکمیت بر منافع ملی، حفظ ارزشهای انقلاب اسلامی و رسیدگی به مشکلات مردم پای میفشارد؛ اما در مقابل، کسانی نیز هستند که ناخواسته یا آگاهانه در مسیر ایجاد دوگانگی حرکت میکنند.
باید دقت کنیم هر فرد یا جریانی که سخن و موضع او با خواستههای ترامپ و وزیر خزانهداری آمریکا همسو باشد، عملاً در همان مسیر قرار گرفته است. در مقابل، کسانی هستند که باور دارند کشور هرگز به بنبست نرسیده و تنها با ایستادگی و مقاومت میتوان دشمن را وادار کرد فشارهای اقتصادی و تحریمها را بردارد. فراموش نکنیم آمریکاییها بدهکارترین کشور جهاناند و میکوشند با غارت منابع ملتها، اقتصاد خود را از فروپاشی نجات دهند.
نایبرئیس کمیسیون اصل ۹۰ مجلس افزود: همه باید برای حمایت از دولت تلاش کنیم. افرادی مانند آقای روحانی و کسانی که با انتشار بیانیهها به دنبال دوگانهسازی سیاسی هستند، عملاً در مسیر خواسته دشمن حرکت میکنند و باید مراقب باشند خود را در خدمت اهداف استکبار جهانی قرار ندهند.
وی درباره عملکرد رئیسجمهور سابق گفت: بنده در طول هشت سال دولت آقای روحانی، که همواره در ارتباط با مجلس بودم و جلسات متعددی برگزار میشد، عملکرد ایشان را از نزدیک مشاهده کردم. آقای روحانی مدیریتی ضعیف داشتند؛ تنها ویژگی رفتاریشان پیچیدگی و چندچهره بودن بود. آنچه در باطن داشتند را بروز نمیدادند و همواره سخنانشان را بسته به شرایط و مخاطب مطرح میکردند.
حاجیدلیگانی افزود: آقای روحانی علاقهمند به تشریفات و هزینههای سنگین بود. به یاد دارم زمانی که برای نطقی به مجلس آمده بودند، امکانات اختصاصی از جمله وسایل خنککننده برای راحتی ایشان فراهم کردند. در سفرهای خود نیز تجملگرایی و صرف هزینههای گزاف مشهود بود و نوعی تکبر در رفتارشان دیده میشد.
وی در پایان گفت: آقای روحانی هرگز نتوانست تصویری واقعی از مردم داشته باشد. مسیر روزانه ایشان از بالاشهر تا پاستور بود و تنها از پشت شیشه خودرو، گهگاه مردم را میدید. او دلسوز واقعی مردم نبود و علاقهای نداشت بداند عموم جامعه در چه شرایطی زندگی میکنند.
