علی تاجرنیا از اعضای فراکسیون مشارکت در مجلس ششم به روزنامه آرمان گفت: باید مشخص کرد که اعتدالیون چه کسانی هستند و اصلاحطلبان کیستند و وزن اعتدالیون در عرصه سیاسی کشور چقدر است؟ حزب هستند یا جریان و تشکل سیاسی؟ گفتمان هستند و یک عقبه اجتماعی برحسب گفتمان خود دارند؟ این پرسشها باید پاسخ داده شود اعتدالگرایی مشی و روش است که اتفاقاً با اصلاحطلبی ممزوج شده است. بنابراین جریانی به اسم اعتدالی یا اعتدالگرایی نداریم.
وی میافزاید: افرادی که عمدتاً در بدنه دولت تمرکز دارند و پستهای بالای دولت را هم در اختیار دارند، میتوان گفت که بخشی از جریان اصولگرایی (راست میانه) است که به دلیل رفتارهای تند بخشی از جریان اصولگرایی و تقویت موضع این افراطیون، از آنها فاصله گرفتهاند. طبیعتاً به دلیل شرایط خاص کشور و محدودیتهایی که برای اصلاحطلبان و حضور آنها در قدرت و مناصب انتخابی وجود داشته، این طیف اصولگرای جدا شده از تندروها، مورد اقبال اصلاحطلبان قرار گرفتند. امروز این عده هم در دولت و هم در مجلس حضور دارند، اما این جریان یا این طیف پس از گذشت ۵سال از مطرح شدن خود، هنوز نتوانستهاند یک هویت سیاسی و تشکیلاتی برای خود دست و پا کنند و مانند یک حزب سیاسی عمل نمایند. حتی برخی از افرادی که در ابتدای مسیر به دنبال این بودند که مجموعه اعتدالیون را تبدیل به یک جریان سیاسی کنند، اکنون به آن باور که میتوانند هویت مستقلی برای خود داشته باشند، معتقد نیستند.
وی در ادامه گفته است: بله، خاطرم هست که سال ۹۲ آقای محمد شریعتمداری به شدت از افرادی که همراه آقای روحانی به صحنه آمده بودند دفاع میکرد و آنها را جریانی اعتدالی قلمداد میکرد که در میان جریان اصولگرایی و اصلاحطلبی قرار دارند. اما تصور میکنم پس از ۵ سال آقای شریعتمداری که اتفاقاً از رفتارها و سخنانش هم میتوان چنین استنباط کرد که از آن افراد حلقه اول آقای روحانی فاصله گرفته و دیگر اعتقادی به جریان میانه و اعتدالی به آن شکل ابتدای حضور آنها در سیاسی ندارد. در هر صورت بهنظرم کسانی که خلف وعده کردند، برخی از آنها از همین حلقه نزدیک رئیسجمهوری بودند آن زمانی که در مجلس دهم و پس از رأیآوری با لیست اصلاحطلبان به آقای عارف برای ریاست مجلس رأی ندادند (بهرغم اینکه آقای عارف از صحنه انتخابات سال ۹۲ کنار کشیدند و موجبات ریاستجمهوری آقای روحانی را فراهم آوردند)، همگان شاهد چرخش اعتدالیها به سمت اصولگرایان بودند. بعدها هم در تشکیل دولت دوم آقای روحانی، ردپای فاصلهگرفتن و حساب خود را از اصلاحطلبان جدا کردن افراد اعتدالی دیده میشود. پس از آغاز دولت دوم روحانی، فاصله گرفتن با جریان اصلاحات تشدید شد.
منبع : مشرق
