همسر صبور
روایتهایی تاریخی از همراهی همسر مکرمهی حضرت آیتالله خامنهای در طول سالیان مبارزه با رژیم ستمشاهی
بخش هفتم: خانه به دوش!
تبعید آیتالله خامنهای در مهر ۱۳۵۷ پایان یافت و او پس از هشت ماه تبعید و پس از رفتن به جیرفت و تهران، به مشهد بازگشت. آنچه میخوانید وضعیت ارتباط ایشان با خانواده در ماههای آخر منتهی به ۲۲ بهمن ۵۷ است
آقای خامنهای بیشتر آذر و تمام دیماه را در خانههای مخفی، و دور از چشم نامحرمان گذراند. هر روز صبح به مسجد کرامت میرفت؛ جایی که پر بود از جمعیت؛ و همین امنیت آنجا را تضمین میکرد.
جاسوسان جرئت نمیکردند برای کسب خبر پا به آن مکان بگذارند. رشته خبرگیری و خبررسانی دستگاه امنیتی نیز بهواسطه فراوانی رخدادها، ترس خیمه زده بر وجود مأموران اطلاعاتی، و شیرازه ازهمگسسته حاکمیت، کارکرد خود را ازدستداده بود.
مسجد کرامت در حقیقت مرکز رهبری انقلاب در مشهد محسوب میشد. آقای خامنهای با کمک دوستان همفکر و جوانان سراسر شور و اقدام، مدیریت کارها را بر عهده داشت.
آخر شب و با متفرق شدن مردم، او نیز در میان آنان پنهان میشد و به خانه یکی از انقلابیون میرفت.
به مدت پنجاه روز پا به خانهی خود نگذاشت و جز یکبار خانواده را ندید. خانوادهاش نیز از بیم تهاجم مأموران، یکجا نمیماندند و همواره از جایی بهجای دیگر نقل مکان میکردند.
منبع : حامیان ولایت
