یکشنبه 14 آذر 1400 - Sun 05 Dec 2021
  • «اقتدار به تیم مذاکره کننده ایرانی بازگشت! غربی ها با سر گیجه به کشور خود بازگشتند!

  • حزب الهی‌ها چه کسانی هستند؟

  • ارزیابی فعالان بین‌المللی از مذاکرات وین: آمریکا آماده توافق نیست

  • بزرگترین درس این دور از مذاکرات

  • تیز مسابقه جوکر ایرانی قسمت اول

  • آیا دولت رئیسی در ۱۰۰ روز اول توانسته اتفاق راهبردی رقم بزند؟

  • حزب هزار فامیل و مغز کژ کارکرد /"باشگاه افسران" حزب اتحاد ملت تشکیل شد

  • ۱۰۰ روز آواربرداری و امیدواری/ آنچه روحانی برای رئیسی به جا گذاشت/ رئیسی تاکنون چه کرده؟

  • سایه برجام در بازارها/ اتفاقی مهم در بازار مسکن

  • فیلم/ لحظه انفجار خانه‌ای در نیویورک

  • تله اقتصادی مذاکرات وین!

  • خادم و نوکر ملت ایران هستیم/ مردم ایلام از میدان آزمایش دفاع مقدس "سربلند، باعظمت و باشکوه"‌ بیرون آمدند

  • آمریکا تا فرصت هست از جغرافیای پیرامونی ایران خارج شود وگرنه با بدترین رفتارها فرار می‌کند

  • آخرین آمار جهانی قربانیان و مبتلایان به کرونا

  • بیانات رهبر انقلاب در دیدار با اعضای کنگره شهدای ایلام

  • اولین تغییر کابینه مشخص شد؟

  • اُکساگون نقطه عطف پروژه Neom دولت سعودی/ آیا بن سلمان با نیوم رؤیای اسرائیل بزرگ را محقق می‌کند؟ +تصاویر

  • ویتامین‌های مفید در پاییز و زمستان

  • مبتلایان به سنگ کلیه چی بخورند؟

  • آیا لبنیات برای دیابتی‌ها مضر است؟

  • |ف |
    | | | |
    کد خبر: 231215
    تاریخ انتشار: 12/فروردين/1400 - 13:40
    حمیدخوشآیند

    چین؛ برای دیگران خوب، برای ما بد!

    چین؛ برای دیگران خوب، برای ما بد!

    به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت»منتقدان سند ۲۵ ساله دو دسته‌اند: انتقادشان از روی اغراض سیاسی است. این دسته به خوبی و بهتر از هر گروهی نسبت به فرصت‌ها و منافعی که قرارداد ۲۵ ساله برای ایران دارد، آگاهند. اینکه رضا پهلوی در ویلای مجلل و چند صد میلیون دلاری خود در ایالت مریلند آمریکا نشسته و ماه‌هاست که در خصوص قرارداد ۲۵ ساله گلو پاره می‌کند معلوم است که از سر دلسوزی نیست!

     آن‌هایی هستند که واقعاً اطلاع و شناخت دقیقی از آنچه که تحت عنوان مشارکت جامع راهبردی با چین امضا شده است، ندارند. منابع اطلاعاتی این دسته نیز که حتی نخبگانی از جامعه نیز در جمع‌شان حضور دارند، ضعیف و عمدتاً منابع غیرایرانی و غیرچینی است.

     در این راستا یکی از نیازهای مهمی که جامعه و افکار عمومی و حتی نخبگان سیاسی و اقتصادی و فرهنگی ما در حاشیه سند ۲۵ ساله به آن نیاز دارد، شناخت واقعی از چین است. به اکثر آن‌هایی که سند ۲۵ ساله را با ترکمنچای  مقایسه کرده یا از آن با عنوان فروش مملکت و ... یاد می‌کنند و صحبت‌هایی از این دست، باید تا حدود زیادی حق داد. مشکل در حوزه شناختی است که متأسفانه در این زمینه در سطح افکار عمومی کار نشده است تا چین را آنگونه که هست بشناسند. آنقدر که جامعه ایرانی جهان غرب را که کمترین اشتراک فرهنگی، تمدنی، سیاسی و ... را با آن‌ها دارد می‌شناسد، جهان شرق را که بیشترین علائق مشترک تمدنی و فرهنگی را با آن دارد، نمی‌شناسد. فارغ از خوب و بد بودن و هرگونه پیش‌داوری، آن‌قدر که ما از دانشگاه‌های غربی فارغ‌التحصیل داریم، از دانشگاه‌های شرقی نداریم. آنقدر که عربستان در عرصه‌های فرهنگی و افکار عمومی برای خود در چین کار می‌کند، ما هنوز انجام نداده‌ایم.

     جمهوری اسلامی نه دیروز و نه امروز و نه در آینده یک وجب از خاک خود را به چین نداده و نخواهد داد. نه چین‌پرستیم و نه عاشق چشم و ابروی آن‌ها. مناسبات ما با چین براساس منافع ملی‌مان و مبتنی بر منطق بازی برد - برد است.

     واقعاً اگر چین بد است چرا آمریکا آن را به عنوان شریک اول تجاری خود قرار داده است؟! اگر چین بد بود حجم تجارت آمریکا با این کشور در سال ۲۰۲۰ به بیش از ۷۰۰ میلیارد دلار نمی‌رسید! اگر چین بد است چرا کشورهای اروپایی برای تجارت با آن سر و دست می‌شکنند و از سر و کول هم بالا می‌روند؟! امروز چین بزرگ‌ترین شریک تجاری اروپاست حتی بالاتر از آمریکا! فقط در سال ۲۰۲۰ اتحادیه اروپا ۴۶۵ میلیارد دلار واردات از چین داشته است! اگر چین بد است چرا اسرائیل بندر حیفای خود را به آن واگذار کرده است؟! امروز بیش از هزار شرکت چینی در اسرائیل فعال است و حجم سرمایه‌گذاری چین در اسرائیل بیشتر از ۲۰ میلیارد دلار است! اگر چین بد و استعمارگر بود اسرائیل اجازه تاسیس دانشگاه و مراکز آموزشی چینی در تل‌آویو را نمی‌داد!

     چه شده است که در یک سال اخیر که اخبار مربوط به قرارداد ۲۵ ساله رسانه‌ای شده، چینی که کار با آن همیشه برای آمریکا و اروپا و اسرائیل و کشورهای عربی رقیب ایران خوب بود، یکبار به یک کشور استعمارگر و بد تبدیل شده است؟!

     موقعی که حجم تجارت ما با چین تنها ۶ میلیارد دلار باشد چین کشور خوبی است، اما همین که این حجم بخواهد طی یک قرارداد بلندمدت راهبردی به ۴۵۰ میلیارد دلار ارتقا یابد، ناگهان چین بد می‌شود!

    نظرات بینندگان
    نظرات شما
    تبلیغات سایت عصرامروز