چهارشنبه 31 شهريور 1400 - Wed 22 Sep 2021
  • این شخص تا اطلاع ثانوی، همه کاره استقلال شد

  • علت شکایت فرشاد احمد زاده از پرسپولیس مشخص شد

  • خبر خوش به هواداران پرسپولیس قبل از بازی با الهلال /فوق ستاره به تیم بازگشت

  • فرهاد مجیدی از مدیران استقلال ۴ بازیکن بزرگ خواست!

  • این نیز گذشت و روسیاهی به ذغال ماند!

  • هشتاد روز با ریاست جدید قوه قضاییه /تفاوت دوران ریاست اژه‌ای با دوران رئیسی

  • سفر متفاوت مادربزرگ شهید در ماه صفر

  • درگیری مجیدی با ستارگان استقلال درباشگاه/مجیدی:این ستاره دیگر بازیکن استقلال نیست

  • سنگ اندازی ستاره پرحاشیه استقلال برای پرسپولیس/دردسر عجیب یاغی استقلالی برای یحیی

  • جاماندگان یارانه معیشتی منتظر باشند/ یارانه جدید در راه است

  • واکنش آمریکا به تغییر تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای ایران/ تیم جدید چارچوب رایزنی‌های وین را نخواهد پذیرفت

  • خدمات متقابل ایران و اعضای شانگهای

  • حمله ایران به به پایگاه آمریکایی الحریر و سفر وزیر خارجه قطر به ایران

  • جمهوری اسلامی ایران حفظ ثبات و تمامیت ارضی همه کشورهای منطقه است/ ما به وعده های دولت آمریکا اطمینان نداریم

  • خبرخوش به هواداران پرسپولیس / بازگشت فوق ستاره جنجالی به تیم

  • سرگیجه اصلاح طلبان: افتضاحاتمان را فرافکنی کنیم یا موفقیت های دولت را ؟!

  • صف‌آرایی اتمی چین و آمریکا در برابر هم

  • پشت‌پرده رفتارهای اخیر جمهوری باکو چیست؟

  • شوک خبری در اردوگاه پرسپولیس قبل از دیدار حساس/نیمکت نشینی ستاره جنجالی پرسپولیس قطعی شد

  • هزینه سید معیشتی خانوار و نگرانی دوباره کارگران

  • |ف |
    | | | |
    کد خبر: 255008
    تاریخ انتشار: 07/مرداد/1400 - 13:42
    سیدمصطفی_خوش‌چشم

    مذاکره‌کنندگان ایران در وین تنها یک ابزار فشار داشتند، آن هم مصوبه مجلس بود!

    مذاکره‌کنندگان ایران در وین تنها یک ابزار فشار داشتند، آن هم مصوبه مجلس بود!

    به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» آمریکایی‌ها به‌دنبال حل اختلاف با جمهوری اسلامی ایران نیستند و هدف‌شان از مذاکرات و توافق، مهار مولفه‌های قدرت جمهوری اسلامی ایران است. برای تحقق این هدف، نیازمند حفظ اصلی‌ترین ابزارهای فشار، یعنی تحریم‌ها هستند.

     صحبت‌ها و مواضعی که روحانی در طول ماه‌های اخیر داشته است، این پیام را به طرف آمریکایی داده که طرف ایرانی، آماده فشار آوردن به طرف مقابل نیست و با کمترین امتیازها، حاضر به برقراری برجام است، بنابراین طرف آمریکایی احساس می‌کند که می‌تواند برای حفظ تحریم‌ها، همچنان در موضع خود باقی بماند.

    حتی اگر مجلسین آمریکا (کنگره و سنا) توافقی را امضا، تضمین و مصوب کنند، باز هم به‌راحتی از آن قراردادها خارج می‌شوند.

     در تمام تعهدات بین‌المللی اگر قرار باشد تضمین صددرصدی برای گرفتن امتیازهایی از طرف مقابل وجود داشته باشد، حفظ اهرم‌های فشار در دست خود ماست.

     درباره برجام هم یکی از مشکلات اصلی همین بود که ما همان ابتدا، اهرم‌های فشارمان را به‌راحتی واگذار کردیم و منتظر اقدامات اوباما و آمریکا شدیم.

     طرف آمریکایی توقع دارد ایران حتی بیش از آنچه در سال 2015 پذیرفت انجام دهد، اما به اندازه همان سال 2015 هم نمی‌خواهد امتیاز بدهد.

     طرف آمریکایی تضمین‌هایی می‌خواهد که ایران بلافاصله به مذاکرات منطقه‌ای و موشکی وارد شود. اگرچه در دوره اوباما هم طراحی همین بود، اما الان بسیار شفاف‌تر و عیان‌تر طرف آمریکایی این تضمین‌ها را از طرف ایرانی می‌خواهد.

    به‌نظر می‌رسد با عدم‌تمایل دولت روحانی به وارد آوردن فشار به طرف آمریکایی، طرف آمریکایی گستاخ‌تر از قبل شده و طلب امتیازات بیشتری می‌کند.

     روحانی از ابتدا با یک عجله زایدالوصفی به‌دنبال احیای برجام با هر قیمتی بود. دلیل هم درحقیقت تاثیرگذاری در انتخابات و بعد از آن میراث‌سازی در انتهای ۸ سال حکومت ایشان است.

     مسلم است اگر مصوبه مجلس نبود طرف آمریکایی به این زودی حتی به مذاکره تن در نمی‌داد.

     مصوبه مجلس اگرچه که به‌خاطر اقدامات روحانی و دولت او تمام و کمال هم انجام نشد، اما همین مصوبه تنها ابزار فشاری بود که تیم ایرانی در وین در دست داشت.

    اگر مصوبه مجلس نبود طرف آمریکایی حاضر نبود بسیاری از تحریم‌هایی که تا به حال وعده برداشتنش را در مذاکرات وین داده، بردارد؛ چراکه در ابتدا پیشنهاد آنها تحقیرآمیز بود و درمقابل امتیاز طرف ایرانی حاضر به دادن امتیازات مندرج در برجام نبودند و فقط وعده آزادسازی پول‌های بلوکه‌شده در خارج را می‌دادند.

    مرتبط ها
    نظرات بینندگان
    نظرات شما